Dé lokale en regionale nieuwssite

Beste bezoeker, Als journalist schrijf ik over actuele zaken. Deze blog heeft ruim anderhalf miljoen bezoekers verwelkomd. Hier vindt u alle, ruim 21.600, gepubliceerde artikelen, verschenen in landelijke, regionale en lokale dag- en weekbladen en magazines. Veel leesplezier! Mocht u onderwerpen aan de kaak willen stellen, neemt u dan contact met mij op: joepderksen@live.com. Foto's kunnen, tegen vergoeding, besteld worden via dit emailadres.

10 juli 2017

Liefste meester vertrekt na 44 jaar

LEIMUIDEN – Bas Vos was 44 jaar leraar en hiervan was hij zeventien jaar actief op basisschool De Schakel. Als directeur nam hij vrijdag 30 juni afscheid van de leerlingen en het personeel. Vos heeft de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, maar diep in zijn hart heeft hij toch moeite met deze overgang.

Door Joep Derksen

Alle leerlingen stonden de ochtend van het afscheid keurig opgelijnd in een erehaag. Vos zelf werd zittend op een stoel en onder erebogen, voortgetrokken door een groepje kinderen, terwijl hij met een afscheidslied luid werd toegezongen. Door de erehaag betrad hij het schoolgebouw voor de allerlaatste keer als directeur, waarna hij vrijwel iedere leerling een high five gaf. Vos heeft in zijn leven nog nooit zoveel high fives op één dag gegeven.

Ongetwijfeld zal Vos herinnerd worden, als de man die de basis legde voor de fusie van de drie basisscholen in het dorp. Vanwege zijn veertigjarige carriere in het onderwijs werd Vos in 2013 door deze journalist geïnterviewd en gevraagd naar zijn visie op de toekomst van de drie scholen in Leimuiden. Hij zei indertijd: ,,Op een gegeven moment moet je ernaar toe, dat drie scholen één school worden. Daar ontkom je niet aan in dit dorp. Er moet een brede school komen met daarin een kindcentrum, een bibliotheek en een buitenschoolse opvang. Het is de komende vier jaar voor mij een uitdaging om dat te realiseren. Daar wil ik naar toe werken.'' Deze woorden leverde hem kritiek, maar ook veel lof op. Andere onderwijzers hadden dit namelijk al gedacht, maar nooit hardop uitgesproken. De brede school (,,IKL; het Integraal Kindcentrum Leimuiden'') is er nog niet, maar het is nu al zeker dat dit gebouw er komt; net naast De Schakel.

Over zijn afscheid laat Vos weten: ,,Aan de ene kant ben ik blij en aan de andere kant niet. Ik ga de kinderen en mijn collega's missen. Ik heb aangeboden om in te vallen, maar het is goed zo. Directeur zijn was best wel zwaar. Ik kijk met het meeste plezier terug op het omgaan met de kinderen. Ook heb ik allerlei nieuwe dingen op de school ingebracht, zoals het Chromeboek en ik heb ze leren programmeren.'' Hij wenst zijn opvolger veel succes: ,, Het wordt een heel spannende tijd met het IKL.''


Ondertussen spelen de kinderen allerlei spelletjes. De allerjongsten leren hoe leuk het is om een appeltaart te maken en de oudere jeugd houdt zich bezig met volleyballen, ringwerpen en op de evenwichtsbalk lopen. Leerlinge Talita verzucht: Ik vind het jammer dat hij weg gaat, omdat het zo'n lieve meester was. Ik hoop dat hij af en toe nog terug komt op school.'' Angelie roept uit: ,,Meester Bas, je bent de liefste meester die ik ooit heb gekend!''