Dé lokale en regionale nieuwssite

Beste bezoeker, Als journalist schrijf ik over actuele zaken. Deze blog heeft al miljoenen bezoekers verwelkomd. Hier vindt u alle, ruim 26.700, gepubliceerde artikelen, verschenen in landelijke, regionale en lokale dag- en weekbladen en magazines. Veel leesplezier! Mocht u onderwerpen aan de kaak willen stellen, neemt u dan contact met mij op: info@writing4u.nl. Foto's kunnen, tegen vergoeding, besteld worden via dit emailadres.

10 januari 2022

Straatjutters hebben er schoon genoeg van


ROELOFARENDSVEEN / OUDE WETERING – Al twee jaar stropen ze de straten af, op zoek naar afval dat andere mensen op de straten en stoepen hebben gegooid. Deze dertien straatjutters zorgen ervoor dat de wegen schoner worden en hebben inmiddels vele duizenden kilo’s aan afval opgeruimd. Tijd dus voor een interview: wat bezielt een straatjutter?

JOEP DERKSEN

De dag, nadat hij met pensioen ging, meldde Joep Vesseur (65) zich als vrijwilliger aan bij de Straatjutters van Stichting GroenLicht. “Ik heb me altijd al geïrriteerd aan zwerfvuil. Veel bewondering heb ik voor Corrie Uljee; toen ik nog een kleine Joepie was, raapte zij al zwerfvuil op. Zij deed dat, in een periode waarop iedereen zei: ‘Die is gek’. Toen ik begon, kreeg ik opmerkingen te horen als: ‘Heb je een taakstraf?’ Maar nu ontvang ik vaak complimenten als ‘Goed bezig!’. Dat is toch wel leuk en ik denk, dat het komt door onze hesjes, waarop staat: ‘We hebben er schoon genoeg van! Jij ook?’ Er zijn nu meer mensen die zich aanmelden en de straatjutters hebben meer draagkracht gekregen in Oude Wetering en Roelofarendsveen.”

Door het jaar heen verschillen de hoeveelheden zwerfafval, geeft Vesseur aan. “Je kan het meteen merken als de scholen open zijn; dan ligt er genoeg!” Door de coronatijd is de hoeveelheid zwerfafval echter afgenomen; wanneer mensen namelijk minder op straat komen, is er ook minder afval dat weggegooid wordt. Ook het type afval, dat gevonden wordt, varieert. Hondenpoep wordt over het algemeen goed opgeruimd, al zijn er nog wel gevulde hondenpoepzakjes langs de stoepen te vinden. Petflesjes zijn nu nog zeldzaam, vanwege de invoering van statiegeld. Vesseur kijkt uit naar het moment eind dit jaar, dat het statiegeld ook op blikjes wordt ingevoerd; hij is er van overtuigd, dat er dan ook minder frisdrank- en bierblikjes achteloos weggeslingerd worden. Aan de andere kant zijn er het afgelopen jaar wel veel meer mondkapjes te vinden.

Verslavend

Regelmatig komen de straatjutters bij elkaar; dan wordt er begonnen met een gezamenlijk kopje koffie, waarna de zwerfafvalpakkers zich over de beide dorpen verspreiden. Iedereen heeft zijn of haar eigen voorkeur van het type zwerfafval, waar ze zich op richten, informeert Vesseur. “Veronique Ruijgrok haalt vooral kleine snippertjes plastic weg, vanwege de veiligheid voor de vogels. Anderen willen zoveel mogelijk peuken oprapen. Dan zijn ze twee uur bezig en hebben alleen een bodempje in hun afvalzak. Ik ben meer  van de grote massa’s. Ik ga langs de op- en afrit van de A4; daar ligt het helemaal vol met bierblikken en bierflesjes. Het is helemaal ongelooflijk, wat er allemaal uit auto’s en vrachtauto’s gegooid wordt. Maar als ik even bezig ben, heb ik zes zakken vol met afval. Dat geeft meer voldoening.”

Straatjutten is verslavend, waarschuwt Vesseur lachend. “Dat is het nadeel van dit baantje. Je kan niet meer wandelen, zonder dat je behoefte krijgt om het afval op te pakken; je ziet het overal liggen.” Soms loopt hij een rondje met zijn vrouw door zijn wijk en na terugkomst gaat hij nog een keer alleen dezelfde route lopen om dan het zwerfvuil alsnog op te rapen.

De straatjutters zijn nu nog alleen actief in Oude Wetering en Roelofarendsveen, maar Vesseur zou graag zien, wanneer dit mooie initiatief ook wordt overgenomen in andere dorpen. De nieuwe burgemeester van Kaag en Braassem, Astrid Heijstee-Bolt, steunt de straatjutters en zal op 8 april een steentje bijdragen. Wie zelf ook een handje wil helpen aan de bestrijding van zwerfvuil kan zich melden bij Veronique Ruijgrok van de Stichting GroenLicht (info@stichtinggroenlicht.nl). 

“Ik verzamel gesteenten en mineralen als een soort fotoboek”

 


OUDE WETERING – De ene steen is de ander niet. Wie er oog voor heeft, ontdekt de meest fantastische geologische juweeltjes, die overal op de wereld te vinden zijn. Rob Hekkenberg verzamelt al veertig jaar bijzondere stenen.

JOEP DERKSEN

Hekkenberg kan zich zijn eerste steen nog goed herinneren. “Ik bukte, om die steen op te rapen en bleef er geboeid naar kijken. Deze steen ging voor me leven. Er zaten verschillende kleuren in en sommige deeltjes glinsterden in de zon.” Een steenkoorts maakte zich van hem meester. “Zit er soms zilver of goud in? Heb ik iets heel bijzonders gevonden?” Thuisgekomen onderwierp Hekkenberg de steen aan een nader onderzoek; met een vergrootglas. Die glimmende deeltjes leken echt op zilver. Na een aantal pogingen lukt het hem om de steen in vijf stukken te breken en wordt verrast door prachtige kristallen, die hem tegemoet schitterden. Zijn nieuwe hobby is zo ontstaan; geologie.

Al snel meldde hij zich aan bij de Gea kring Rijnland. Liefhebbers van bijzondere stenen en geologische processen delen hun passie met elkaar en brengen zo kennis over bijvoorbeeld kristallen en mineralen, die in gevonden stenen zitten. De Gea kring Rijnland heeft drie werkgroepen: paleonthologie (stenen met fossielen erin), algemene geologie en de werkgroep mineralogie, die zich bezig houdt met gesteenten, mineralen en kristallen, die zich in mathematisch perfecte vormen en met schitterende kleuren in en op stenen ontwikkelen. De Gea kring organiseert (buiten coronatijd) regelmatig lezingen in buurtcentrum de Kooi te Leiden en, o.a de Leidse Winterlezingen in het Rijksmuseum voor Oudheden.

Hekkenberg heeft een fraaie collectie aan grotere en kleinere stenen. Van exemplaren van enkele tientallen kilo’s tot ladenbakken vol met doosjes, waarin ministeentjes (micromount) zitten; alles is volledig gedocumenteerd en gecatalogiseerd. “Deze micromounts zijn vaak minder beschadigd; daardoor zijn ze onder de microscoop veel mooier.” Vrijwel alle stenen heeft Hekkenberg gevonden. “Ik verzamel gesteenten en mineralen als een soort fotoboek van mijn grote interesse in geologie”. Als enthousiast gesteentenverzamelaar probeer ik kleinere handstukken te pakken te krijgen. Als het groter wordt, komen die gesteenten al heel gauw naast het theehuisje in de tuin te liggen.”

Kristal

De stenen vind je niet op de straten in Kaag en Braassem; veel meer kans maak je tijdens wandelingen over bergen in Zwitserland, in spelonken in Oostenrijk of in mijnen in België en Duitsland. Hekkenberg toont een steen met kwartskristallen erop. Kristallen groeien vaak in ruimtes, waar ook watertransport is. “Voor het vinden van die kwartsen ben ik ooit een spelonk ingegaan; ik kon alleen met mijn bovenlijf door een nauwe spleet. Mijn zoon moest bij mij blijven, om me aan mijn benen eruit te trekken, als ik vast zou komen te zitten. Ik moest en zou die kristallen hebben!”

Zijn kinderen delen de passie van Hekkenberg niet, maar steunden hem wel in zijn zoektocht. Hij lacht: “We waren een keer op een berg in Frankrijk, op 3300 meter hoogte. Daar vond ik een steen van 40 bij 40 cm, met kwarts kristallen erop. Mijn kinderen vonden, dat ik die moest meenemen. Ze namen, bij uitzondering, alle spullen uit mijn rugzak over, waarna ik die steen in mijn rugzak naar beneden moest sjouwen. Die steen heeft heel lang in mijn huis gelegen.”

Tegenwoordig is het voor amateur-geologen bijna niet meer mogelijk om zelfstandig of in groepsverband oude, verlaten mijnen in te gaan. Maar Hekkenberg denkt er nog met weemoed aan terug. “In die oude groeves kun je de mooiste gesteenten vinden!” Hoe belangrijk is het bewaren en onderzoeken van deze stenen? “Als je wat wilt weten over het ontstaan en voortbestaan van de aarde en ons voortbestaan, dan moet je weten hoe de ontstaansgeschiedenis is. Daarom is geologie erg belangrijk; je haalt er aanwijzingen uit, o.a. hoe klimaatveranderingen gebeuren.”

Kwarts

Hij toont weer een steen met kwarts erop en wijst: “Kwarts is heel bijzonder. Het is een van de meest voorkomende mineralen, dus gemakkelijker te vinden. Het is er in allerlei verschillende en bijzondere verschijningsvormen en het kan heel helder zijn.” Hekkenberg vervolgt: “Het meest trots ben ik op deze steen, waar het centimeters grote calcietkristal nog in zit. Ook spectroliet, natroliet en galeniet vind ik heel mooi.”

Binnen zijn familie is Hekkenberg de enige met de passie voor het verzamelen van gesteenten. Wat gebeurt er met zijn verzameling, als hij komt te overlijden? Realistisch reageert hij: “Soms worden verzamelingen van overleden verzamelaars verdeeld onder de leden van de Gea kring. Als dat niet met mijn verzameling gebeurt, dan zal deze in de klikobak verdwijnen. Dat is het lot van een verzamelaar, die zijn spullen niet aan anderen kan slijten. Maar natuurlijk zou ik het leuk vinden, als iemand anders later verder wil gaan met mijn verzameling.”

Meer informatie: http://rijnland.gea-geologie.nl.

Woubrugger naar hoogste politieke kringen

Hans Vijlbrief wordt Staatssecretaris Mijnbouw

WOUBRUGGE – Vanaf zijn allereerste baan dient Woubrugger Hans Vijlbrief ‘de publieke zaak’, zoals dat zo mooi heet. Als ambtenaar heeft hij veel verschillende functies gehad en deze week werd bekend, dat Vijlbrief Secretaris van het nieuwe ministerie van Mijnbouw wordt.

De belangrijkste taak van dit ministerie is het behandelen van de aardbevingsproblematiek, dat tot nu toe viel onder de verantwoordelijkheid van de minister van Economische Zaken. Een inwoner van Woubrugge zit dus in het nieuwe kabinet in het centrum van de macht. De hoogste tijd, om wat meer over Vijlbrief te weten. Uit dat onderzoek komt naar voren, dat Vijlbrief (58) veel ervaring heeft in het onderhandelen en praten met mensen. Echte vijanden heeft hij niet gemaakt en als fervent Feyenoord-supporter heeft hij het afgelopen jaar ook goed kunnen samenwerken met minister Kajsa Ollongren, die samen met haar twee zonen een vaste plek op de tribune van Ajax heeft.

Vijlbrief woont met zijn vrouw in Woubrugge en samen hebben ze een zoon en een dochter. Zijn wieg stond in 1963 in Voorschoten; zijn vader was destijds verkoopmanager bij drankenfabrikant Riedel. Vijlbrief behaalde in 1981 zijn atheneumdiploma aan het Visser ’t Hooft Lyceum, waarna hij zes jaar later afstudeerde aan de opleiding Algemene Economie aan de Vrije Universiteit Amsterdam (VU). In 1992 promoveerde hij op diezelfde universiteit. Op deze universiteit ontmoette hij overigens ook zijn vrouw Manouche Hetzler.

Dat jaar begon voor Vijlbrief het werkzame leven. De eerste jaren als Econoom op het Ministerie van Economische Zaken, waar hij al gauw carriere maakte. Na een uitstapje naar het Centraal Planbureau, waar Vijlbrief amper een jaar onderdirecteur was, zette hij zich het eerste decennium van deze eeuw in als bijzonder hoogleraar Economische Politiek aan de VU. Terwijl hij tegelijkertijd in hoge functies werkte op de Ministeries van Economische Zaken en Financiën.

In 2018 werd Vijlbrief voorzitter van de Eurogroepwerkgroep en twee jaar later volgde hij de afgetreden Staatssecretaris Menno Snel op, die dit moest doen vanwege de toeslagenaffaire. Vijlbrief werd als Staatssecretaris van Financiën verantwoordelijk voor onder meer de Belastingdienst en de FIOD. Onder zijn leiding kondigde de Belastingdienst aan, dat er in 2024 een nieuwe belasting op dividend komt, om belastingontwijking te voorkomen. Hierna kondigden Unilever en Shell aan, dat ze hun hoofdkantoren weghalen uit Nederland en verplaatsen naar het Verenigd Koninkrijk, waar zo’n belasting voor aandeelhouders niet wordt ingevoerd.

Vlak voor zijn beëdiging verklaarde Vijlbrief dat hij de Belastingdienst ‘weer saai’ wilde maken. Hij haalde de bezem door deze organisatie. Er kwam een aangifte van ambtsmisdrijven tegen de Belastingdienst en vier hoge ambtenaren werd dringend verzocht zich terug te trekken. Er waren namelijk signalen, dat ambtenaren op ras aan het discrimineren waren. Op basis van vermoedens werden inwoners onterecht als fraudeurs aangemerkt. Dat leidde bij tienduizenden mensen tot jarenlange financiële problemen en verdriet; soms zelfs met de uithuiszetting van hun kinderen tot gevolg. Vijlbrief zorgde voor een compensatieregeling.

Het compenseren van mensen wordt ook onderdeel van zijn volgende functie als staatssecretaris Mijnbouw. In dit geval gaat het om de inwoners van Groningen, van wie de huizen beschadigd zijn door aardbevingen. Deze aardbevingen worden veroorzaakt door de gaswinning; omdat gas uit de grond wordt gehaald, ontstaan er ondergrondse holtes en hierdoor begint de grond te verzakken. De komende jaren zal Vijlbrief er nog een hele kluif aan hebben om alle schadeslachtoffers op zo’n manier financieel te compenseren, dat iedereen ook echt tevreden zal zijn.

Zijn nieuwe functie begint op 10 januari, wanneer de nieuwe regering wordt geïnstalleerd. Vijlbrief blijft naar verwachting gewoon in Woubrugge wonen. Hij staat namelijk als lijstduwer op de D66-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen. Mocht hij met voorkeurstemmen gekozen worden als raadslid, dan ligt het niet in de verwachting dat Vijlbrief zijn baan als Staatssecretaris Mijnbouw gaat inruilen voor een positie in de gemeenteraad van Kaag en Braassem.

24 december 2021

Aanrijdingen op wegbarrières

OEGSTGEEST – De serie aan aanrijdingen op de Rijnsburgerweg met de kruising Langenakker heeft tot vragen geleid in de politiek.

Gemeenteraadslid Oosterhuis (VVD) wilde donderdagavond meer informatie hebben over de aanrijdingen tegen de betonnen wegafscheidingen, die daar geplaatst zijn. Wethouder Huizing liet weten, dat deze betonnen barrières al enkele maanden geleden zijn geplaatst. “Ook een linksaf-vak is aangebracht, zodat mensen kunnen voorsorteren. Alle kruisbewegingen werden mogelijk gemaakt; daardoor ontstonden gevaarlijke situaties. De maatregelen functioneerden prima, maar recentelijk waren er toch een aantal ongevallen, met behoorlijk wat schade. Die voertuigen zijn tegen barrières aangereden.”

Inmiddels heeft de gemeente de situatie aangepast. Huizing: “We hebben er nu een 30 km zone van gemaakt en de barrières wat herplaatst. De betonnen barrières zijn vervangen door watergevulde barrières. Je wordt misschien wat nat, maar je hebt minder schade aan jouw auto. We hebben schildjes op de koppen van de betonnen geleiders geplaats, met extra reflecterend materiaal, zodat het zichtbaar is. De tweede rijstrook uit de richting van Katwijk hebben we afgezet, zodat automobilisten niet tegen de barrière aanrijden en we zorgen voor extra verlichting op die plek.”

Ander vergaderschema door vakantieplannen

OEGSTGEEST – Een initiatief van burgemeester Emile Jaensch om de gemeenteraadsvergadering van 24 februari een week te vervroegen, leidde tot een uitvoerig debat in de raadsvergadering van donderdagavond.

Jaensch was er achter gekomen, dat die raadsvergadering samenviel met de door hem geplande wintersportvakantie, samen  met zijn dochters. Zij wonen namelijk in de regio Noord en daar vallen de schoolvakanties in andere weken, dan in Oegstgeest. Jaensch gaf aan: “Mijn oudste van 17 jaar gaat voor de laatste keer mee op wintersport. Ik ontkom er niet aan, dat ik dan weg ben.” Zo ontstond bij hem de idee, om de raadsvergadering te verplaatsen naar 17 februari. “Het leek mij zelf aardig om die laatste raad voor te zitten.”

Niet alle raadsleden waren hier enthousiast over. Van den Broek (Hart voor Oegstgeest): “We moeten ook de privésituaties van 19 raadsleden overwegen. Laten we de datum niet aanpassen.” Ook Van den Ouweelen (Lokaal) wilde vasthouden aan de vergaderdatum van 24 februari. “Ik ben van harte bereid u (als voorzitter, red.) te vervangen in de raad van 24 februari.” Raadslid Bus (D66) was als enige van zijn partij het ermee eens, dat de oude vergaderdatum aangehouden moest worden. “Ik gun u uw vakantie, maar u hebt het recht om niet aanwezig te zijn. We hoeven daarvoor niet de hele agenda om te gooien.”

De overige fracties vonden het echter geen probleem om de vergaderavond een week te vervroegen. En dus zal de allerlaatste gemeenteraadsvergadering van deze coalitieperiode op 17 februari plaatsvinden.

Eigen inwoners eerst

OEGSTGEEST – Meer nieuwbouwkoopwoningen toekennen aan de ‘eigen’ inwoners van Oegstgeest; het zou in de toekomst zomaar mogelijk kunnen zijn.

VVD-raadslid Bouw stelde hierover vragen aan het college van burgemeester en wethouders. “Omstreeks 3 december heeft ons demissionaire kabinet beslist dat gemeenten in de toekomst ook een deel van de nieuwbouwkoopwoningen mogen toewijzen aan de eigen inwoners. De onderliggende gedachte is dat mensen met een binding met de gemeente, zoals docenten en verpleegkundigen, kunnen blijven wonen in de gemeente waar ze werken. Kan de portefeuillehouder aangeven of van deze mogelijkheid gebruik gemaakt gaat worden in Oegstgeest?”

Wethouder Glasbeek reageerde hierop, dat er nog even geduld betracht moet worden: “Het gaat om een voornemen; een wijziging van de Huisvestingswet. We moeten eerst afwachten hoe het door de Kamer heen komt. Zodra de uitkomsten vaststaan, zullen we dat op haar merites beoordelen en bespreken. We zullen voor de goedkope koopwoningen opnemen, dat we de mogelijkheid moeten hebben om in de toewijzingssfeer zaken aan te passen als die wetgeving een feit zal zijn.”

“Jeugd wordt zwaar getroffen door de coronacrisis”

OEGSTGEEST – Fractievoorzitter Marcus Rolloos (BV NL) maakt zich zorgen over het geestelijke en lichamelijke welzijn van jongeren.

Rolloos stelde, dat het landelijke coronabeleid het deze jongeren zo goed als onmogelijk maakt om in de buitenlucht samen te sporten. “En dat terwijl jongeren een verwaarloosbare kans hebben om ziek of ernstig ziek te worden van Covid, maar wel extreem lijden onder het coronabeleid.” Hij wilde weten hoe het college van burgemeester en wethouders rekening houdt met de lichamelijke en psychische schade bij jongeren in het budget voor jeugdzorg.

Wethouder Nieuwenhuis bevestigde: “Ook de jeugd wordt zwaar getroffen door de coronacrisis. Het college heeft maatregelen getroffen, tegen eenzaamheid. Zoals een JOIN initiatief, waarbij jongeren elkaar kunnen ontmoeten; dat is een goede aanpak om eenzaamheid te verminderen. Daarnaast hebben we een pilot op het Wellant College, waar jongerenwerkers worden neergezet, om een vraagbaak te zijn. Als het goed bevalt, kan het uitgerold worden.” Over het budget voor de jeugdzorg gaf Nieuwenhuis aan: “We zien op dit moment geen toename van het aantal jongeren dat gebruik maakt van gespecialiseerde hulp. Mocht er extra problematiek zijn, is het mogelijk om aanvullend budget beschikbaar te stellen.”

Nieuwe commissieleden

OEGSTGEEST – Het duurt nog maar een paar maanden, totdat er weer nieuwe gemeenteraadsverkiezingen zijn. Maar enkele inwoners krijgen nog de gelegenheid om aan het politieke werk in deze raadsperiode te snuffelen.

Vorige week donderdag werden er enkele nieuwe commissieleden benoemd door de huidige raadsleden. Dat zijn PrO-politici R. Sepers en T. Groot en ook de nieuwe partij BV NL van raadslid Marcus Rolloos mag twee commissieleden verwelkomen: E. Laarhoven en C. Jelsa.

Parkeerplaats minder voor meer groen

OEGSTGEEST – Voor het bouwproject aan de Haarlemmerstraatweg 8a hoeven niet zoveel parkeerplaatsen aangelegd te worden, als in eerste instantie door het gemeentebestuur gesteld werd.

Op initiatief van D66, PrO en VVD hoeven er geen 14 openbare plekken gerealiseerd te worden. Volgens raadslid Vos (D66) is dat, omdat (toekomstige) bewoners ook de ruimte hebben om op eigen terrein te parkeren. “Doe een parkeerplaats minder en vergroot het groen rond de speelplaats een beetje.” Daarnaast moet waardevol groen langs oevers, dat als natuurlijke afscheiding kan functioneren, worden behouden.

Wethouder Glasbeek gaf aan, dat hij geen moeite had met dit voorstel: “Het opofferen van één parkeerplek kan; we voldoen nog steeds aan de parkeernormen. Ook heb ik geen probleem met het tweede punt.” Het voorstel werd vervolgens met 18 stemmen voor en één stem tegen aangenomen.

Raadsleden moeten puzzelen

OEGSTGEEST – Ieder raadslid kreeg donderdagavond een ‘Oegstgeest in duizend stukjes’ puzzel. Dit is een actie van ‘Terug naar Oegstgeest’ en een cadeautje van de griffie aan de raadsleden.

Burgemeester Emile Jaensch liet weten: “Hier zit een challenge aan vast. Het is aan u om Oegstgeest weer een beetje te lijmen en de 1.000 puzzelstukjes aan elkaar leggen. Het eerste raadslid, dat de puzzel van Oegstgeest klaar heeft, kan hiervan een foto sturen naar de griffie. Zet er ook bij welke bekende Oegstgeestenaar u herkent. En win een prachtige prijs.”

Hierop grapte Jaensch: “De griffie heeft hier uren over vergaderd, om het cadeau te bedenken. Als u denkt; waarom zijn de stukken zo laat, dat is omdat de griffie nadacht over dit cadeau.”

Slachtoffers Tweede Wereldoorlog geëerd

OEGSTGEEST – De achttien slachtoffers van het holocaust-regime zijn geëerd door de gemeente Oegstgeest.

Burgemeester Emile Jaensch liet weten, dat de gemeente achttien namen heeft geadopteerd van het Nationaal Holocaust Namenmonument. Hij toonde donderdagavond de geprinte certificaten. Hiermee voert het college een nadrukkelijke wens uit van de gemeenteraad.

De holocaust, die ruim 102.000 slachtoffers uit Nederland heeft gekost, wordt herinnerd met het Nationaal Holocaust Namenmonument. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden achttien Joodse inwoners uit Oegstgeest weggevoerd, waarna ze afgevoerd werden naar de concentratiekampen en stierven.

Enkele maanden geleden riepen de raadsleden het college unaniem op, om de namen van deze achttien mensen te adopteren voor een bedrag van 2.500 euro. “Opdat wij niet vergeten”, stelde PrO-raadslid Van Driel indertijd. Jaensch noemde de namen van twee van de slachtoffers. “De jongste persoon was Dina Pinto (18) en de oudste persoon Salomon Blok (89).”

De certificaten zijn in negentienvoud gekopieerd, zodat alle raadsleden kunnen zien om wie het gaat. VVD-fractievoorzitter Sven Spaargaren complimenteerde: “Het is goed om onze inwoners op deze manier te eren.” Hierop kondigde Jaensch aan, dat het Comité Herdenken en vieren zich gaat inzetten voor het plaatsen van Stolpersteinen. Deze ‘struikelstenen’ worden geplaatst in het trottoir voor de vroegere woonhuizen van mensen, die door de nazi’s werden verdreven, gedeporteerd, vermoord of tot zelfmoord gedreven.

Strafdossiers

OEGSTGEEST – De gemeentebesturen in de regio maken zich zorgen over het feit, dat veel gestrafte jongeren een niet-Westerse immigratieachtergrond hebben.

Burgemeester Emile Jaensch gaf donderdagavond aan, dat er meer niet-Westerse jongeren in de strafdossiers terug te vinden zijn. Dit blijkt uit een rapport van de Erasmus Universiteit. Henri Lenferink, voorzitter van het Districtscollege, wil dit rapport bespreken. Daarna gaan de bestuurders de aanbevelingen bekijken en worden eventueel acties ondernomen.

Uitgaven gemeente voor externe inhuur

Loopt volledig uit de klauwen

OEGSTGEEST – Een adviesje hier, een rapportje daar; gemeenteambtenaren hebben flink lopen shoppen waar het gaat om de externe inhuur. Het college van burgemeester en wethouders was totaal verrast, dat er een slordige miljoen euro aan extra inhuur uitgegeven was.

Voor 2022 wordt nu al rekening gehouden met 398.000 euro aan externe inhuur voor de ambtelijke afdeling ‘Team Ruimte’. Wethouder Huizing moest donderdagavond tijdens de gemeenteraadsvergadering, naar aanleiding van een motie van Karin Rosdorff (HvO) spreekwoordelijk met de billen bloot: “De motie komt voort uit frustratie. Dat wordt door het college gedeeld. De wijze waarop het administratief gegaan is, kan gewoon niet. We zijn al begonnen met maatregelen te nemen. Vanaf 1 januari verplichten we aan onze medewerkers voor elke uitgave een administratieve verplichting aan te gaan. De medewerkers hebben al een training gevolgd hoe ze dat moeten doen. Goede budgetgesprekken worden gehouden met de budgethouders. We gaan tijdschrijven op alle projecten. Dit zijn maatregelen die in gang zijn gezet. We willen er voor zorgen, dat dit niet meer kan voorkomen.”

De gemeenteraad nam unaniem de HvO-motie aan, dat het gemeentebestuur voortaan ‘in control’ moet zijn over de uitgaven voor externe inhuur.

Verspreking irriteert wethouder

OEGSTGEEST – Een al dan niet opzettelijke verspreking van voormalig VVD-raadslid en huidig BV NL-raadsvertegenwoordiger Marcus Rolloos heeft kwaad bloed gezet bij wethouder Huizing, waarvan vorige week bekend werd, dat hij tot lijsttrekker van de VVD benoemd is.

Tijdens de besprekingen over de ‘Verordening fysieke leefomgeving Oegstgeest’ nam Rolloos het woord. Waarna hij sprak: “Lijsttrekker huizing, ik bedoel wethouder Huizing”. Dat schoot wethouder Huizing in het verkeerde keelgat. “Ik zit hier in de functie van wethouder namens het college en dat is een andere rol als lijsttrekker voor de VVD. Om me daarop aan te spreken is niet kies.”

“Soms heb je van die besefmomentjes”

Malou Petter uit Woubrugge presenteert het NOS Journaal

WOUBRUGGE – Wie had ooit kunnen bedenken, dat een inwoner van Woubrugge het meest belangrijke programma op de Nederlandse televisie zou gaan presenteren. En dat is toch echt wat Malou Petter (31) doet. Ze werkte zich door de jaren heen op naar de top van de televisiejournalistiek en brengt dagelijks het nieuws op het NOS-journaal.

JOEP DERKSEN

De hoogste tijd dus voor een persoonlijk interview. Want wie is Malou Petter?

Wat wilde je worden als kind? “Ik wist het eigenlijk niet goed. Het was niet zo, dat ik perse journalist of presentator wilde worden; daar ben ik in gegroeid. Al was ik als kind al heel nieuwsgierig, ik schreef graag werkstukken en was goed in Nederlands. Ik zat op basisschool De Kinderkring, waar mijn moeder ook leerkracht was. Al heb ik nooit bij haar in de groep gezeten. Ik was altijd een heel sportief meisje, ik zat op turnen en bij de dansschool. Ook was ik fanatiek schaatsster. Twee keer in de week ging ik met de schaatsbus naar Leiden en de Uithof in Den Haag om daar te schaatsen. Ik riep wel eens, dat ik ‘iets met sport’ wilde gaan doen. Of kinderboekenschrijfster wilde worden.” Ze lacht: “Ik denk dat een kinderboek schrijven heel lastig is. Maar een boek schrijven is wel iets wat ik ooit hoop te doen. Maar dan eerder een roman.’’

Voor haar middelbare schoolopleiding ging Malou naar het Ashram College in Alphen aan den Rijn. Ze ging in die stad hockeyen bij HCA en kreeg andere vriendinnen. Daar ontgroeide ze het kleinschalige gevoel, dat in een rustiek dorpje als Woubrugge gangbaar is. “Ik wilde het dorp uit; mijn jeugd uit Woubrugge sloot ik in die tijd af.” Een jaar nadat ze begon met haar studie Journalistiek in Utrecht, ging Malou op kamers wonen.

Toelating

Over de studie: “Het was best een zware toelating. Maar door de jaren heen, merkte ik dat de journalistiek echt mijn vak is. Er vielen steeds meer dingen op zijn plek. Ik had altijd al een grote interesse in het nieuws en was maatschappelijk betrokken, maar het was nooit eerder opgekomen om daar iets mee te doen.  Ik ging schrijven voor lokale kranten en leerde hoe je een tijdschrift maakt. Ik dacht heel lang voor bladen te willen schrijven, maar radio bleek ik leuker te vinden. En later kwam daar televisie bij.”

Malou kreeg haar eerste presentatie-ervaring bij het NOS Jeugdjournaal en dat bleek de ideale opstap naar het ‘echte’ journaal. Is dit het summum; heeft Malou hiermee de hoogste trede van de journalistieke ladder bereikt? Ze denkt even na en stelt: “Ik ben 31 en heb natuurlijk nog een hele carrière voor me. Ik heb niet het idee dat ik tot mijn pensioen hier werk. Tegelijkertijd is het een heel bijzondere plek. Dat realiseer ik me wel. Soms heb je van die besefmomentjes, dat ik degene ben, die heel Nederland bijpraat met het laatste nieuws. En dat maakt het vak van presentator voor het NOS Journaal zo mooi.”

Voorbeeld

Is Malou een voorbeeld voor anderen? Dat een meisje uit Woubrugge het toch maar landelijk zo ver kan schoppen? “Dat vind ik wel groots gezegd. Ik vind het leuk als mensen die ik ken van vroeger een berichtje sturen op sociale media. Zoals laatst een oude juf van de basisschool, die liet weten dat ze het leuk vindt, wat ik doe. Ik ben misschien wel te bescheiden, om als voorbeeld te fungeren.”

Maar wat is er zo mooi aan het voorlezen van door anderen opgestelde berichten? “Dat is een grappige geformuleerde vraag, maar het is niet helemaal juist. Als presentator schrijf je je eigen teksten. Natuurlijk in samenwerking met redacteuren en eindredactie, maar ik ga altijd door alle teksten heen. Dat maakt het ook zo leuk. Verhalen uitpluizen, in het nieuws duiken. Soms vind ik nieuwsberichten wat taai en probeer ik het wat toegankelijker te maken. En, als er iets groots gebeurt in de wereld, ben je als presentator degene die de vragen stelt en de informatie samenvat.’’

Kick

Ze geniet van de ‘kick’ van de uitzending: “Het feit, dat je live in de studio en live op locatie bent; het hoort erbij. Het is heerlijk, dat je een paar keer per dag die kick krijgt; je hoort in je oor: ‘Nog 5 seconden!’ Dan moet je aan staan en gaan. Lekker en verslavend!”

Wie is jouw voorbeeld in de journalistiek? “Eva Jinek. Ik vind het bijzonder dat ik nu op de plek zit, waar zij ooit heeft gezeten. Ik vind haar gesprekken ijzersterk. Dat je echt geïnteresseerd kunt zijn, gesprekken hebt met een lach en soms een traan, maar tegelijkertijd ook heel kritische vragen kunt stellen. Die combinatie is inspirerend.

Ik zou nog wel eens...: “Een documentaire willen maken. En ik zou heel graag meedoen aan Wie is de Mol?"

Niemand mist mij

Corien Kraaijeveld deelt levenservaringen na overlijden van haar zusje

ALPHEN – De dood van een kind; het grijpt enorm in op iedereen die bij deze jongen of dit meisje betrokken was. De ouders krijgen doorgaans volop steun van de omgeving, maar helaas wordt vaak veel te weinig aandacht geschonken aan de broertjes en zusjes die achterblijven. Dat kan leiden tot levenslange trauma’s. Corien Kraaijeveld (54) heeft hier het boek ‘Niemand mist mij’ over geschreven, waarbij ze put uit haar eigen ervaringen, sinds haar zus Sjani op 15-jarige leeftijd bij een brommerongeluk om het leven kwam.

JOEP DERKSEN

Corien was 10 jaar oud, toen haar zus in 1977 overleed. Van het ene op het andere moment was haar grote zus er niet meer. Het zorgde in het gezin voor een groot gat. Als klein meisje merkte Corien, dat de volwassenen wel altijd haar ouders sterkte wensten en sympathie betoonden. Maar het enige, wat Corien te horen kreeg was, dat ze er goed voor haar moeder en vader moest zijn, “omdat zij zoveel verdriet hadden. Maar ik had ook verdriet en geen mens, die er op lette!”

Het leidde er toe, dat Corien de perfecte dochter wilde zijn. Ook al was dat natuurlijk onmogelijk: hoe kun je perfecter zijn, dan een overleden zus, die in de bloei van haar leven werd weggerukt? “Als ik gewoon Corien was, had niemand mij in de gaten. Ik hoopte meer opgemerkt te worden, als ik op mijn zus leek. Daarom begon ik haar te imiteren en droeg het haar, zoals zij dat ook droeg en ging naar dezelfde school als zij. Hierdoor verloor ik mezelf. Ik wist op een gegeven moment niet meer wie ik was.”

Ze vervolgt: “Ik was niet jaloers zijn op mijn zus, maar misschien toch wel een beetje. Niet omdat ze was overleden, maar ik leefde en niemand zag mij.” Op latere leeftijd leidde dit bij Corien tot dwangneuroses, verlatingsangst en anorexia. Een zware burn-out op haar 32ste was het onvermijdelijke resultaat. “Ik was altijd iedereen aan het pleasen, in de hoop dat mensen mij aandacht zouden geven. Tot een therapeut mij er op wees, dat ik niet alleen maar lief en aardig kan zijn tegen iedereen.”

Jarenlang zag ze er tegenop en stelde ze het uit, maar Corien heeft nu het boek ‘Niemand mist mij’ geschreven over hoe het is, om een zus te verliezen. Ze hoopt, dat dit boek de lezers er toe aanzet om even bij zichzelf na te denken. Dat, wanneer een kind komt te overlijden, de aandacht niet alleen naar de ouders gaat, maar dat ook met de achtergebleven broertjes en zusjes wordt meegeleefd.

De brute blootgeving van ellendige gevoelens

Het opschrijven van haar gevoelens heeft haar geholpen en ze hoopt, dat het boek ook anderen helpt. “Wie dit boek leest, kijkt binnen in mijn ziel. Ik ben overal heel open over geweest en heb al mijn gevoelens op papier gezet.” Ze is blij met de reacties van lezers. Ook leerkrachten, die te maken (kunnen) krijgen met een sterfgeval van bijvoorbeeld een broertje of zusje, hebben haar benaderd en verteld hoe fijn het is om ‘Niemand mis mij’ gelezen te hebben.

Corien besluit: “Het boek is totaal geen zware literatuur. De meeste mensen lezen het in één keer uit. Je kunt het niet wegleggen. Misschien kunnen mensen juist dingen hierin herkennen over andere trauma’s. Ik heb nooit begrepen waarom je bijvoorbeeld anorexia aan een trauma overhoudt. Nu weet ik het wel. Een trauma heb je nooit in de hand, maar anorexia heb je in de hand; jij bepaalt namelijk of je wel of niet eet. De pijn van de honger overtrof mijn hartenpijn. Dat zijn dingen die tijdens het schrijven naar boven kwamen. Ik twijfel na het schrijven van het boek niet meer over mezelf.”

 

‘Niemand mist mij’ is te koop via Bol.com en online via de boekenwinkels. Gesigneerde exemplaren zijn te bestellen via niemandmistmij@gmail.com.

16 december 2021

Kunst in de buitenlucht

MADE aan de Kade

ROELOFARENDSVEEN – Al tientallen jaren wordt de kunsttentoonstelling MADE aan de Kade georganiseerd. Ook dit jaar vindt het weer plaats, ondanks de corona-uitbraak. “Het is hartstikke tof, dat dit wel kan.”

JOEP DERKSEN

MADE aan de Kade wordt jaarlijks georganiseerd door WIJ Presenteert en ook dit keer nemen zo’n zestig kunstenaars deel aan dit evenement. Bijzonder is, dat alle kunstenaars afkomstig zijn, dan wel wonen of werken in een van de dorpen van Kaag en Braassem. Zo’n dertig jaar geleden werd de eerste editie van MADE aan de Kade opgezet door het toenmalige bedrijf WCA en deze traditie wordt al jaren voortgezet door WIJ Presenteert.

Tot vorig jaar werden alle kunstwerken binnen getoond; in een kerk of een schoolgebouw. In 2020 nam de organisatie voor het eerst een besluit om de expositie in de buitenlucht te houden. Dat gebeurde vanwege de toenmalige aangescherpte coronaregels pas een week van tevoren. Maar het evenement zelf werd een succes. Ook de afgelopen maanden hebben de organisatoren zich de vraag gesteld, of MADE aan de Kade binnen of buiten gehouden moet worden. De keuze viel, voor de zekerheid, voor een buiteneditie en daar is PR-vertegenwoordiger Alice Bakker nu blij mee.

Ze wijst: “Voor veel ramen, in de tuin of in de veranda van Café De Haven; overal is iets moois te zien. Het is een heerlijke en korte wandeling, die met een koffie to go en wat lekkers in de hand van Café De Haven een belevenis vol verwondering wordt.” Twee jaar geleden al werd het thema voor 2021 bedacht: ‘Pittig’. Toentertijd wist niemand, wat voor pittige tijden we allemaal nog zouden moeten doormaken. De inspiratie van de kunstenaars heeft er in ieder geval niet onder geleden.

Bakker heeft de meeste kunstwerken al kunnen bekijken: “Pittig kan pikant zijn, maar het onderwerp kan ook heel breed georiënteerd worden. Rood voert de boventoon in de werken: rood is een vurige kleur; mensen associëren het met pittig en pikant.” Ze heeft zin in het evenement: “We hopen dat MADE aan de Kade een lichtpuntje zal zijn, met de kerstdagen. Dat het licht brengt in de duisternis. Mensen die alleen zijn, kunnen een wandelingetje maken, tijdens het genieten van de kunst iemand tegenkomen en ermee een praatje hebben. MADE aan de Kade is niet alleen een evenement, waarvan kan worden genoten als onderbreking op al het eten; met dat lekkere stukje wandelen is het ook nog gezond voor je.”

Zullen in de toekomst alle edities van MADE aan de Kade buiten gehouden worden? Bakker: “Het bevalt ons wel. Het organiseren in de buitenlucht vergt wel meer voorwerk, maar tijdens de dagen zelf hoef je als organisatie nog weinig te doen. Ook is er geen suppoost nodig, die de boel in de gaten moet houden, als de kunstwerken in één gebouw te zien zijn. Als deze editie goed slaagt, zou het best kunnen zijn dat we MADE aan de Kade volgend jaar weer in de buitenlucht organiseren.”

MADE aan de Kade is gratis en te zien van vrijdag 24 tot en met donderdag 30 december. Het vindt plaats rondom de sluis in Roelofarendsveen. De kunst is te vinden aan de Noordkade, Witte Singel, eind Noordeinde en begin Zuideinde. Bij de deelnemende adressen hangt dagelijks van 10.30 tot 16.00 uur een kleurrijke wimpel uit. Er is geen vaste route, maar voor mensen die op de fiets komen, is het mogelijk om hun tweewieler te parkeren op het oude schoolplein aan Noordeinde 240.

Meer informatie: www.wijpresenteert.nl/made-2021-pittig-3.

12 december 2021

Kunstzinnige kerstcadeaus bij De Kunstwinkel

Nieuwkoop – Voor de kerstcadeaus kun je natuurlijk naar de standaard winkels gaan, waar allerlei standaard massaproducten rij aan rij opgesteld staan. Maar als je een écht origineel cadeau wilt hebben, kun je ook in Nieuwkoop terecht. In De Kunstwinkel hebben dertig kunstenaars een selectie van hun werken gezet. Het zijn allemaal unieke kunstwerken, waarmee je jezelf als cadeaugever echt kunt onderscheiden.

De Kunstwinkel is een initiatief, dat is voortgekomen uit het project ‘Hart voor Kunst’. Oorspronkelijk was het pand aan de Dorpsstraat 103 een ‘pop-up shop’, die na enkele weken weer gesloten zou worden. Maar door het enthousiasme van het winkelend publiek en het succes van de almaar wisselende collecties is De Kunstwinkel een blijvertje geworden. Heel veel mensen die binnenkwamen zeiden: ‘Dit is net wat mist in Nieuwkoop. Waarom blijven jullie niet?!’

De deelnemende kunstenaars zitten bij toerbeurt in de winkel, dus als bezoeker kun je altijd een praatje houden met zo’n kunstenaar. Over wat de kunstenaar bezielt en de achterliggende gedachten achter haar of zijn werken. Met een beetje geluk tref je zelfs een sneldichter aan, die ter plekke een gedicht voor je kan declameren. Zo wordt het vinden van de beste kerstcadeau’s meer dan een dagje shoppen; bij De Kunstwinkel wordt het een winkelbeleving.

In de winkel zelf zie je veel fraaie werken; er is kunst in allerlei vormen en maten. Variërend van creatieve ansichtkaarten voor minder dan twee euro tot complete beeldhouwwerken. Ook kunnen de winkelbezoekers genieten van schilderijen, keramiek, poëzie, houtdraaiwerk en textielkunst.

Achter de Kunstwinkel ligt ook een hoger doel: De Kunstwinkel is hard op weg om een ontmoetingsplek te worden voor mensen, die kennis willen maken met verschillende kunstvormen. En wellicht worden ze gestimuleerd om zelf kunst te maken, al dan niet door het volgen van workshops en projecten. Kunst – of het nu gaat om het kopen of het zelf creëren – is namelijk bereikbaar voor iedereen.

Tot enkele jaren geleden werd kunst gezien als ‘elitair’. Maar wie wil er nou niet een prachtig en uniek beeldje, schilderij of ander kunstwerk dat de woonkamer opfleurt?! Waarbij je er zeker van bent, dat jij de enige op de wereld bent, die eigenaar is van dat kunstwerk. Kunstenaars dichter bij de mensen brengen, is ook een van de doelstellingen. Initiatiefnemer Soley Omarsdottir: “Er zijn ontzettend veel kunstenaars in de omgeving van Nieuwkoop. Wij willen hen wat meer mogelijkheden geven om zichzelf te presenteren. Kunstenaars hebben het dit jaar heel moeilijk gehad. Alles wat je hier ziet, is emotie.’’

Tot 23 december maken klanten van De Kunstwinkel kans op een gratis Kerstbox. Op een grote cadeautafel staan speciaal geselecteerde cadeau- en kunstartikelen. Bij iedere aankoop maak je kans op een mooie Kerstbox gevuld met cadeaus, geschonken door de lokale ondernemers van Nieuwkoop. Na iedere aankoop kun je een lot invullen en inleveren.

De Kunstwinkel is geopend op woensdag, donderdag en vrijdag van 13:00 tot 17:00 uur. Zaterdag van 10:00 tot 16:00 uur. Op de zondagen met een expositie in het Reghthuys, is de kunstwinkel ook open van 13:00 tot 16:00 uur. W: www.dekunstwinkel.com.

05 december 2021

Een gewone zaterdag

KAAG EN BRAASSEM – Kinderen zijn onlosmakelijk verbonden met hun ouders. Vaak is dat een warme relatie, vol liefde en geborgenheid. Maar soms zorgt het leven voor extra uitdagingen en wordt het familieleven een kwestie van overleven. Op 78-jarige leeftijd heeft Lia Brouwer-Vogel haar debuut als schrijver gemaakt, waarbij ze in romanvorm openheid geeft over haar bijzondere jeugd. In een exclusief interview vertelt ze over de invloed die deze gebeurtenis op haar volwassen leven heeft gehad.

JOEP DERKSEN

Lia’s moeder, Vera, werd in 1915 geboren in een arm gezin en ze groeide op in een dorpje in Noord-Groningen met als doel om zich aan de bekrompenheid te ontworstelen. Ze trouwde, kreeg twee kinderen en was de drijvende kracht achter het huishouden. Tot die ene dag, zo is te lezen in het boek ‘‘Een gewone Zaterdag’. Na het halen van boodschappen probeerde ze de trein nog te halen, terwijl deze al aan het rijden was. Ze pakte de deurklink vast, deze zwaaide open en Vera verloor haar evenwicht waardoor ze onder de trein terecht kwam.

Twee weken lang kregen Lia en haar broer hun moeder niet te zien. Sterker nog; over het gebeurde werd nauwelijks gepraat en emoties werden niet getoond richting de kinderen. “Pas na twee weken mochten mijn broer en ik naar het ziekenhuis. Mijn moeder kwam gehavend terug naar huis en mijn vader wist niet, hoe hij er mee om moest gaan. Als kind blijf je heel loyaal aan je ouders. Je neemt de zorg over en probeert toch een glimlach op het gezicht van je ouders te krijgen. Ik werd het verlengstuk van mijn moeder, deed alle werkjes voor haar, deed mijn best op school om goede cijfers te halen. Mijn moeder waardeerde het, maar ze zat heel zwaar met zichzelf.

Mentale gevangenis

“Mijn vader heeft het emotioneel slecht kunnen verwerken. Mijn moeder is met het schuldgevoel blijven zitten, dat ze door haar toedoen niet de zorgzame moeder meer kon zijn voor haar kinderen. In haar boek beschrijft Lia hoe het gezinsleven zich voltrok.

Als tiener had Lia de wens om de ULO-B te doen, zodat ze naar de analistenschool kon gaan. Haar vader regelde echter, dat ze een jaar eerder van de middelbare school kon gaan. Zodat ze eerder thuis kon blijven om al het huishoudelijke werk te doen. “Mijn broer moest een goede opleiding krijgen en cariere maken. Ik wilde niet als 15-jarige vastzitten in het huishouden, maar dat gebeurde wel. Ik vond dat heel erg. Uiteindelijk volgde Lia de analistenschool via avondonderwijs en besloot ze te solliciteren voor een baan als laborante.

Creatief

De reden, dat Lia het boek heeft geschreven, is deels om het levensverhaal van haar moeder af te ronden. “Het is een eerbetoon aan haar,” zegt Lia. Maar ook hoopt ze, dat lezers hun voordeel kunnen hebben aan het lezen van dit verhaal. En rekening houden met de gevoelens van alle gezinsleden. “Kinderen die zó in dienst hebben gestaan van hun ouders, ontwikkelen zelf geen identiteit. Daar is meer over bekend geworden de laatste tijd, men noemt dat parentificatie. Kinderen nemen niet alleen de zorgtaken over van hun ouder(s) maar voelen zich ook verantwoordelijk voor hun welzijn.”

Inmiddels is Lia ruim vijftig jaar getrouwd met een fijne partner. ‘Is met het verschijnen van dit boek het ontwikkelen van jouw identiteit afgerond?’

‘Dat weet ik niet. Mijn leven zou anders verlopen zijn, als dat ongeluk op die ene gewone zaterdag niet had plaatsgevonden. Maar dit boek is niet één of ander droevig verhaal. Er werd ook gelachen bij ons thuis. Mijn ouders waren creatieve mensen en mijn moeder heeft zich allerlei vaardigheden opnieuw aangeleerd. Maar hun onderlinge relatie veranderde ook; voortaan ging alle aandacht van anderen uit naar mijn moeder. Mijn vader moest zorgen, dat het geld in de la kwam.’

Lia benadrukt nog eens dat het belangrijk ia dat volwassenen eerlijk en open naar de kinderen zijn. Dat ze er voor zorgen dat kinderen niet vergeten worden bij dramatische gebeurtenissen. Gelukkig wordt er nu veel meer met kinderen gepraat dan vroeger.

Het boek ‘Een gewone zaterdag’ (ISBN: 978 946 4500 479) is te koop bij Veenerick of via bol.com en boekscout.nl

Oude metalen zijn goud waard


LEIMUIDEN – Het bedrijf Van Groningen B.V. is al vijftien jaar actief in de regio Kaag en Braassem. Met het opkopen, sorteren en verwerken van metaal en oud ijzer draagt deze onderneming meer dan een klein steentje bij aan een duurzaam leefmilieu. De hoogste tijd dus, voor een gesprek met commercieel directeur Mark de Boer, onder wiens leiding jaarlijks vele tonnen aan ijzer- en metaalafval worden verwerkt om opnieuw gebruikt te worden.

JOEP DERKSEN

Na zijn Havo-opleiding ging De Boer naar de Havenvakschool, waarna hij actief werd in de logistiek. Zijn vader en opa komen uit een havenfamilie, dus was het niet helemaal een verrassing, dat De Boer’s eerste baan in het Amsterdamse havengebied was. “Daar leerde ik dertig jaar geleden mijn eerste belangrijke levensles: ‘Als je zegt, dat je iets doet, moet je dat ook doen. Een man, een man, een woord, een woord. Daarmee krijg je respect van de mensen. Wanneer je jezelf verschuilt achter een ander, komt het niet goed. Je moet je nooit verstoppen.”

In de loop der jaren is De Boer actief geraakt in de recyclingwereld. “De logistieke en commerciële wereld liggen redelijk dicht bij elkaar. Dan bezocht ik een klant waar een binnenvaartschip werd geladen, waar ze nog 1.000 ton ijzer over hadden, na contact met mijn baas mocht ik daarop bieden.” Inmiddels werkt hij al weer elf jaar bij Van Groningen B.V., waar alle metaal- en oud ijzerproducten worden gerecycled. Maar ook allerlei sloopmetalen, zoals koper en elektriciteitsdraad worden hier handmatig van elkaar gescheiden.

Containers

De Boer geniet van het vak: “Elke dag is het anders. Vroeger kon je alles exporteren naar China, maar nu wil men dat wij het koper van het koperkabel scheiden, voordat het op transport gaat. Ook de regelgeving en handel verandert; het wordt transparanter en sneller. Dat maakt het leuker, omdat je zelf ook scherper moet zijn.” Bij Van Groningen staat service hoog in het vaandel. “Als een klant ijzer heeft liggen op het sloopwerk, kunnen we het afhalen met onze container service. Omdat we met onze 5 werven in Nederland landelijke dekking hebben kunnen we altijd een passende oplossing bieden.

Zowel consumenten als bedrijven kunnen hun oud ijzer en metalen aanbieden bij de vestiging in Leimuiden. Hier betaalt Van Groningen de beste dagwaarde uit. Als iemand een schuurtje opruimt krijgt hij contant betaald of we maken het geld over. Hierbij wordt er goed op gelet, dat er geen gestolen spullen worden aangeboden. “Van Groningen is lid van de Metaal Recycling Federatie. Wanneer er metaal gerelateerde diefstallen plaatsvinden, krijgen we een melding van onze branchevereniging. Op deze wijze proberen we metaal diefstal tegen te houden. ”

Heel soms treffen de medewerkers bijzondere pronkstukken aan, die een plaatsje hebben gekregen op het kantoor van De Boer. Zoals een geveltegel van een historisch Amsterdamse woning, maar ook een authentieke soldatenhelm uit de Eerste Wereldoorlog. De Boer laat weten, hoe deze helm gevonden is. “Ons bedrijf is ook actief in het slopen en dat hebben we gedaan voor een baggerbedrijf. Deze helm werd tijdens het baggeren gevonden.” Ook heeft Van Groningen ervaring met het slopen en recyclen van complete windmolens. “Windmolens slopen is het omgekeerde van opbouwen: we hijsen ze af, leggen ze neer en verwerken ze.”

Pareltjes

De werf in Leimuiden is één van de vele pareltjes van Van Groningen, waar nieuwe werknemers overigens welkom zijn: “Hier sorteren we de diverse metalen nog met de hand; of het nu gaat om aluminium, ijzer of koperkabel. Hierdoor krijgt de klant een eerlijke waarde voor zijn metalen. Het gewogen gewicht van de diverse gesorteerde metalen wordt afgeprijsd. Met deze opbrengst worden de sorteerkosten verrekend. Het verschil wordt aan de klant uitgekeerd.”

Persoonlijk vindt De Boer het ook fijn, dat hij zo duurzaam bezig is. “Metaal kan onbeperkt gerecycled worden. Het smelten van gerecycled ijzer en metaal is vele malen duurzamer dan het smelten en transporteren van uit mijnen afkomstig cokes en ertsen. Daarbij komt bij het smelten van gerecycled metaal door middel van elektriciteit vele malen minder uitstoot vrij dan bij traditionele manier van het smelten met hoogovens.”

Inwoners staan voor gasdilemma

Noordwijk –Al in 2024 kunnen in Noordwijk de eerste gasloze wijken zijn, als geothermie (warmte uit de aardbodem) een écht alternatief blijkt.

Dinsdagavond kregen de raadsleden een presentatie over de Transitievisie Warmte. Per wijk moeten oplossingen gevonden worden. Inwoners in de kernen van Noordwijk en Noordwijkerhout kunnen nog hopen op een collectief opwarmingssysteem, maar wie in het buitengebied of De Zilk woont, wordt zelf verantwoordelijk voor het gasloos opwarmen van de woning.

Wethouder Sjaak van den Berg gaf aan, dat over een paar jaar besloten moet worden of er een collectief warmtenet wordt aangelegd en als dat gebeurt, of alle huizen daar verplicht op moeten worden aangesloten. Dus inclusief de woningen, die tegen die tijd al individueel gasloze huisverwarmingsoplossingen hebben geregeld.

Twijfels over katholieke school aan Viaductweg

Noordwijkerhout – Wanneer er een basisschool en woningen komen aan de Viaductweg, gaat dat de gemeente zo’n 1,5 miljoen euro kosten. Maar dat is volgens gemeenteraadslid Knapp (VVD) niet het hele verhaal.

HIj wees er dinsdagavond op, dat er door de toenmalige gemeente Noordwijkerhout ook andere uitgaven zijn gemaakt voor dit terrein, die niet meegerekend zijn, zoals de aanschaf van het politiebureau voor 689.000 euro. Wethouder Theo Alkemade gaf aan, dat dit geld al eerder is afgeboekt.

Gemeenteraadslid Secker (PvdA) vroeg zich ondertussen af, of Noordwijkerhout niet al genoeg katholieke scholen heeft. “Ik kan me haast niet voorstellen, dat een derde school ook volledig katholiek moet zijn.” Dit pleidooi kreeg geen steun van de overige partijen.

Afvalvoordeeltje verdwijnt

Hillegom – De meerpersoonshuishoudens, die vorig jaar een korting kregen omdat ze in de voorgaande jaren zo goed hun afval gescheiden hadden, krijgen deze korting in 2022 niet meer.

De gemeenteraadsleden gaan geen voorstel indienen, dat deze 30 euro korting in stand wordt gehouden, zo bleek woensdagavond tijdens de besprekingen van de Belastingverordeningen 2022.

Er was weinig discussie over de nieuwe belastingtarieven voor onder meer OZB, afvalstoffenheffing en rioolrechten. Deze worden 1,1% hoger; gelijk aan het officiële inflatiecijfer.

Dubben over duurzame elektriciteit

Hillegom – Waar het gaat om het besparen van elektriciteit en het duurzaam opwekken van energie, gaat Hillegom de komende jaren als eerste inzetten op de gemakkelijk bereikbare doelen.

Zoals energie besparen in de gemeentelijke gebouwen en de daken van die panden volleggen met zonnepanelen. Ook wil de gemeente inwoners stimuleren om zonnepanelen op hun daken te leggen.

Daarnaast gaat Hillegom onderzoeken op welke plekken duurzame energie opgewekt kan worden. In 2030 moet dit gelden voor 38% van de huidige elektriciteitsvraag. Dan gaat het om 15 hectare aan zonnepanelenvelden of één grote windturbine van 240 meter hoog. Een andere optie is het plaatsen van enkele tientallen kleinere windturbines. Een mogelijke locatie voor windturbines is op de grens met Lisse, zo werd woensdagavond besproken door de lokale politici.

Geen compensatie voor kosten controleren QR

Hillegom – Er komt geen compensatie van maximaal 1.000 euro voor organisaties, die coronatoegangsbewijzen moeten controleren.

Vanuit de Rijksoverheid krijgen gemeenten geld om dit soort initiatieven op te zetten. In enkele gemeenten in het oosten van het land wordt deze vergoeding uitbetaald aan horeca, sportscholen en theaters. VVD-fractievoorzitter Buijck vroeg zich af, of de gemeente Hillegom ook zo’n compensatie wilde instellen.

Burgemeester Arie van Erk gaf woensdagavond echter aan, dat dit er niet in zit. Inderdaad heeft Hillegom 20.000 euro ontvangen, maar: “De gemeente heeft zelf ook behoorlijk extra kosten om de handhaving te doen.” Bovendien, zo vond Van Erk, maken organisaties in de kunst- en culturele sector gebruik van vrijwilligers en hoeven ze daardoor geen kosten te maken voor het controleren van die QR-codes.

Meer belang in Meerlanden

Hillegom – De gemeenteraad gaat akkoord met de aanschaf van 3.628 aandelen in afvalbedrijf Meerlanden NV. Hiervoor leent de gemeente ruim 700.000 euro.

Met het hogere aandelenpercentage voor Hillegom (dat groeit naar 6,89%) heeft Hillegom iets meer in de melk te brokkelen. Door de herverdeling van de aandelen tussen de acht gemeenten, die nu aandeelhouder zijn van Meerlanden, verliest de gemeente Haarlemmermeer haar absolute meerderheid van 50%.

Op 1 januari treedt de gemeente Noordwijk ook toe als aandeelhouder van Meerlanden NV.

Kopzorgen over inburgering

Hillegom – Vanaf 1 januari is de gemeente zelf verantwoordelijk voor de inburgering van statushouders.

Hier is echter niet genoeg geld voor, zo bleek donderdagavond. Zo moeten de statushouders minimaal 40 uur praktijklessen volgen; hiervoor wordt slechts 136 euro per statushouder vergoed door de rijksoverheid. Co Jansen (Fractie Co Jansen) vroeg zich af: “Hoe reëel is het, dat een praktijkles gegeven wordt voor 3,40 euro per uur?”

Wethouder Jan van Rijn kon melden, dat hij woensdag had gehoord, dat de rijksoverheid ‘nog wat extra onderwijsmiddelen’ aan de gemeenten in Nederland gaat geven. Hillegom geeft echter geen cent meer uit aan de inburgering, dan door de rijksoverheid wordt vergoed, aldus Van Rijn. Commissielid Boschma (D66) vond: “Het kan alleen maar beter, want de inburgering was heel slecht.”

Steun voor Economic Board

Hillegom – De gemeente Hillegom blijft vertrouwen houden in de Economic Board Duin- en Bollenstreek, zo bleek donderdagavond.

De afgelopen jaren is de Economic Board bezig geweest met het opzetten van activiteiten voor het stimuleren van de regionale economie. Maar geen enkele hiervan vond plaats in Hillegom zelf. Dat leverde wel wat kritiek op. VVD-commissielid Warmerdam opperde, dat er in Hillegom een Ondernemershuis zou kunnen komen.

Maar D66-commissielid Bijl wees er op, dat de Bollendorpen van elkaar profiteren: “Ook als de economie in Lisse aantrekt, plukken we de vruchten ervan.” Wethouder Jan van Rijn bevestigde deze laatste woorden. “Wat goed is voor Lisse of Teylingen, is ook goed voor de regio.”

Nieuw commissielid

Noordwijk – Enkele maanden voordat de gemeenteraadsverkiezingen plaatsvinden, op 16 maart 2022, verwelkomde de gemeenteraad een nieuwe politicus in haar midden.

Nadat zijn geloofsbrieven waren goedgekeurd, werd Onno Treur door burgemeester Wendy Verkleij benoemd tot commissielid.

Treur vertegenwoordigt de VVD en staat voor deze partij ook op de zesde plaats van hun kandidatenlijst.

Doorstroommakelaar helpt met verhuizen

Noordwijk – Veel senioren wonen in een voor hen te grote sociale woning. Ze willen vaak best naar een kleinere woning, maar zien op tegen ‘het gedoe’. Daarom stellen woonstichtingen Padua en Stek een ‘doorstroommakelaar’ aan.

Deze doorstroommakelaar gaat die senioren helpen met het maken van de keuze of verhuizen een goed idee is. Hij/Zij biedt hulp aan bij de verhuizing; bijvoorbeeld waar het gaat om het verlenen van voorrang voor het verkrijgen van een huis, als je zelf ook een huis achterlaat. Of door er voor te zorgen, dat de in de loop der jaren opgebouwd huurkorting ook blijft gelden, als je naar een andere woning gaat.

Met de doorstroommakelaar zouden meer bestaande huurwoningen vrij moeten komen, zodat de doorstroming in de sociale woningmarkt bevorderd wordt. Op 9 december ondertekenen de woonstichtingen en de gemeente Noordwijk een overeenkomst, waarin onder meer dit geregeld wordt.

Geclusterd wonen aan Viaductweg

Noordwijkerhout – Op de plek aan de Viaductweg, waar voorheen de Ireneschool stond, komt een nieuw schoolgebouw, maar ook nieuwe woningen.

De gemeenteraad nam dinsdagavond een voorstel van NZLokaal en Doen! aan, dat op die plek mensen ‘geclusterd’ moeten kunnen wonen. Dan gaat het om maximaal 500 woningen of appartementen, met name voor senioren. 

Het college van burgemeester en wethouders moet onderzoeken, hoe zo’n ‘geclusterd woonaanbod’ gerealiseerd kan worden.

Kosten ISD onder de loep

Noordwijk – Inwoners moeten geholpen worden om te voorkomen, dat ze in de bijstand terecht komen. Wie nu gebruik maakt van de bijstand, zou vaker adviezen moeten kunnen krijgen, om zo snel mogelijk weer op eigen benen te staan.

De gemeenteraad nam dinsdagavond dit voorstel aan van PUUR en Doen!. Wethouder Dennis Salman liet daarnaast weten, dat de gemeenteraad volgend jaar gaat praten over de hulp en uitkeringen, die de ISD Bollenstreek nu nog verleent.

Salman: “We zitten nu op niveau tien. Met u gaan we het gesprek aan, of we sommige producten ook op niveau zes kunnen brengen. Of het nu gaat om bedrijfsvoering of producten.”

Kritisch kijken naar dienstverlening jeugdzorg

Noordwijk – De kans is groot, dat de dienstverlening van de jeugdzorg op de schop gaat.

Nu kunnen ouders nog voor allerlei opvoeduitdagingen aankloppen bij jeugdzorginstanties en daar wordt grif gebruik van gemaakt. Gemeenteraadslid Duivenvoorde (CDA) stelde dinsdagavond voor, dat de politici binnenkort bij elkaar komen om te kijken of de dienstverlening wat gematigd kan worden. “We moeten kijken, wat we verstaan onder de normale taken van de ouders. Er gaat veel geld naar kinderen met lichte problematiek. De recht op hulp is onbegrensd, waardoor kinderen met meervoudige problematiek tussen wal en schip vallen.”

Wethouder Dennis Salman liet weten, dat er binnen enkele maanden een nieuwe verordening voor de jeugdzorg verschijnt. Daarin wordt ook dit onderwerp meegenomen.

Zorgen over jeugdzorginfarct

Noordwijk – Verschillende politieke partijen maken zich zorgen over de almaar groter wordende wachtlijsten voor de jeugdzorg, zo bleek dinsdagavond.

Oppositiepartijen PvdA, Doen! en Bruisend Noordwijk noemden de lange wachtlijsten ‘dramatisch’. Raadslid Van Dokkum (PvdA): “Dit is een jeugdzorginfarct; de jeugd staat nu op een wachtlijst om op een wachtlijst te komen.” De partijen vonden, dat de gemeente extra geld moet uitgeven om die wachtlijsten weg te halen.

Wethouder Dennis Salman gaf aan, dat er al veel gedaan wordt tegen dit probleem. Hij vond, dat de Rijksoverheid met meer geld moet komen. Het voorstel werd verworpen. Raadslid Duijndam (VVD): “Er wordt volop aan gewerkt om de tekorten in te lopen. De mensen om te helpen zijn niet te vinden.”

Balen van speeltuin

Hillegom – Meerdere bewoners aan de Jozef Israëllaan maken zich zorgen over veilig spelen in de speeltuin.

Ze balen ervan, dat de speeltuin zo vervallen is; dit prikkelt weinig tot leuk spelen, zo laten de bewoners in een brief aan het gemeentebestuur weten. Om naar en van de speeltuin te gaan, moeten de kinderen tussen de auto’s door; dat is een onoverzichtelijke en onveilige situatie, aldus de briefschrijvers. 

De pingpongtafel wordt nooit gebruikt; die mag van deze omwonenden best verdwijnen, maar dan moeten er wel speelgelegenheden voor terug komen.

Beleid straatnaamborden aangepast

OEGSTGEEST – Wat de toekomst van Oegstgeest ook zal zijn; of het nu een zelfstandige gemeente blijft of wordt opgezogen door Leiden; één ding moet hetzelfde blijven. Tijdens de gemeenteraadsvergadering afgelopen donderdag nam de gemeenteraad een voorstel aan, dat de Oegstgeester naamborden altijd aan strikte eisen moeten voldoen. De randen moeten rood zijn en de tekst geelgekleurd, bovenop een rode achtergrond.

Dit voorstel van CDA, VVD, HVO, Lokaal en D66 werd door de raad aangenomen; alleen PrO was tegen. Raadslid Welling liet weten, waarom: “Een straatnaambord is een symbool. Maar dit amendement is symboolpolitiek.”

Ook een ander voorstel over straatnaamborden behaalde een meerderheid. VVD en CDA pleitten ervoor, dat een tiental straatnaamborden in de Componistenbuurt wordt aangepast. Dan gaat het om de straatnaamborden, die een duidelijke link hebben met de geschiedenis van Oegstgeest. Zoals De Kempenaerstraat, Sportmanstraat en Laan van Alkemade. Burgemeester Emile Jaensch vond dit voorstel ‘sympathiek’, maar gaf wel aan, dat er maximaal één regel aan achtergrondinformatie over die namen op de borden geplaatst kunnen worden. De gemeenteraad nam hierop het voorstel unaniem aan.

Hecht wil werken aan positieve gezondheid

Streek – De RDOG Hollands Midden heeft een nieuwe naam gekregen.

Voortaan gaat deze organisatie door het leven als ‘Hecht’, bestaande uit GGD Hollands Midden, RAV Hollands Midden, GHOR Hollands Midden, Zorg- en Veiligheidshuis Hollands Midden.

Hecht gaat zich de komende jaren onder meer inzetten op het wegnemen van vermijdbare gezondheidsverschillen. Dat wordt onder meer gedaan met ‘positieve gezondheid’, waarbij mensen worden gestimuleerd om fysieke, emotionele en sociale uitdagingen in het leven op een positieve manier aan te gaan. Waarna ze zoveel mogelijk zelf de regie over hun leven in eigen hand houden.

‘Maak totempaal van bomen’

Noordwijkerhout – De historische oude lindes van ruim tachtig jaar oud van de Dierenhoeve op het BAVO-terrein mogen niet in de versnipperaar eindigen.

Hiervoor pleit een anonieme inwoner, die zichzelf ‘Natuurgids Moedertje Groen’ noemt. Hij/Zij pleit ervoor, dat van deze bomen een ‘monument’ wordt gemaakt. Dat kan in de vorm van houten banken of een totempaal met allerlei boerderijdieren daarop ingegraveerd.

Die bankjes en/of totempaal kunnen dan aan het begin van de woonwijk en bij de entree van de (tijdelijke) Dierenhoeve of in de Engelse tuin geplaatst worden. Of dit voorstel opgepakt wordt door de politiek, wordt de komende weken duidelijk.

Oproep voor handhaving

Illegale huisvesting arbeidsmigranten

Noordwijk - NZLokaal maakt zich zorgen over de handhaving van de illegale huisvesting van arbeidsmigranten.

De partij heeft hierover vragen gesteld aan het college van burgemeester en wethouders. Zo zijn er gemelde illegale woonsituaties nog altijd niet beëindigd, omdat er niet gehandhaafd is. Terwijl deze mensen volgens NZLokaal in ‘ongezonde en onveilige woonomstandigheden’ wonen en er overlast is bij de omwonenden.

‘De (schijn van) laksheid in de aanpak van illegale situaties ondermijnt het vertrouwen in de (lokale) overheid’, aldus raadslid Wally Rodenburg. Het college heeft enkele weken de tijd te reageren.

Subsidie voor thema-activiteiten

Noordwijk – Organisaties maken kans op een gemeentelijke subsidie, voor het organiseren van activiteiten.

Het hele jaar 2022 staat in het teken van het thema ‘Noordwijk Ontmoet in Vrijheid’ (NOV). Organisaties, die onder dit thema activiteiten willen opzetten, kunnen hiervoor subsidie aanvragen bij de gemeente Noordwijk.

Dat gaat om een subsidiebedrag van maximaal 2.500 euro per activiteit. De activiteiten mogen natuurlijk alleen worden uitgevoerd, als dat past in de coronarichtlijnen en voldoet aan de coronaregels.

Drugsgebruik baart zorgen

Noordwijk – Het gemeentebestuur moet en beter beeld krijgen van het drugsgebruik.

Hiervoor pleit CDA-gemeenteraadslid Jos Beugelsdijk. Hij las op Bollenstreekomroep, dat de gemeente het rioolwater op drugs wil onderzoeken. “Zijn er gegevens bekend over de hoeveelheid drugsgebruik in de afgelopen jaren?” Beugelsdijk wil ook weten, of het drugsgebruik is toe- of afgenomen en hoe het Noordwijkse drugsverbruik zich verhoudt tot de omliggende gemeenten.

Daarnaast maakt hij zich zorgen over het dumpen van drugsafval. Het college van burgemeester en wethouders heeft enkele weken de tijd te reageren.

Zorgen over leerlingenvervoer

Hillegom – Gemeenteraadslid Co Jansen (Fractie Co Jansen) maakt zich zorgen over de kwaliteit van het leerlingenvervoer.

Hij geeft aan, dat er op 16 november ‘een ernstig incident’ heeft plaatsgevonden. Een chauffeur van NOOT zou ‘een zeer klantonvriendelijke’ houding hebben gehad tegenover een kwetsbare leerling, die van deze vervoersvorm gebruik maakt. Volgens Jansen heeft dit tot gevolg, dat de leerlingen niet meer mee durft te rijden.

Jansen wil van het college weten, hoe de kwaliteit van het leerlingenvervoer ‘met grote spoed’ verbeterd kan worden.

Zorgen over verdwijnen tientallen parkeerplaatsen

Noordwijk – Er is onrust in de wijk Zeeburg over de 78 parkeerplaatsen die dreigen te verdwijnen.

Raadslid Richard Brouwer (NZLokaal) heeft hierover vragen gesteld aan het college van burgemeester en wethouders. Volgens hem leidt de verminderen van die parkeerplaatsen tot een (grotere) parkeerdruk. Bovendien zullen bewoners geneigd zijn om hun groene tuintjes te betegelen, zodat ze daar hun geliefde auto kunnen parkeren.

Zeeburgbewoners klagen volgens het raadslid ook over onvoldoende onderhoud door de gemeente. Hierdoor zijn er problemen met de afvoer van het regenwater. Brouwer vindt ook, dat bij een herinrichting van deze wijk de stoepen moeten blijven liggen. Het college zal binnenkort de vragen beantwoorden.

“Ik vond op een dag, dat het goed was”

Huisartsen Gijsje Duijzer en Frans Zonneveld hangen stethoscoop aan de wilgen

VOORHOUT – Samen werkten ze 74 jaar als huisarts; Gijsje Duijzer en Frans Zonneveld. Als twintigers kwamen ze naar dit dorpje in de Bollenstreek om daar hun eigen praktijk op te zetten. Het was in het begin sappelen, maar ze eindigen hun loopbaan als gerespecteerde en gewaardeerde leden van de samenleving. Vele duizenden mensen en één hond werden door hun inzet geholpen, geboren en verzorgd.

JOEP DERKSEN

Frans (66) en Gijsje (65) leerden elkaar kennen tijden de huisartsenopleiding, die in 1983 één jaar duurde. “Het was een soort stage; meer kun je het echt niet noemen. Je ging naar een verpleeghuis, EHBO en een  huisarts om daar mee te lopen”, herinnert Frans zich. Het beginnen van een huisartsenpraktijk was nog niet zo gemakkelijk. Er was een overschot aan huisartsen. Als je een praktijk opzette, begon je met nul klanten. Dus je verdient  geld door waar te nemen bij collega’s. Maar omdat er altijd iemand op de praktijk aanwezig moet zijn, besloten Gijsje en Frans de handen ineen te slaan. Ze hoorden, dat er in Voorhout een nieuwe wijk gebouwd zou worden: Oosthout en al snel hadden ze de eerste tien inschrijvingen. “Maar daar bleef het vervolgens maandenlang bij”, kijkt Frans nu lachend terug. “Begin 1985 werd voor het eerst in ruim twintig jaar de Elfstedentocht weer gehouden. Door de strenge winterperiode werd alle bouw stilgelegd. Hierdoor werden er geen huizen opgeleverd en kwamen er ook geen nieuwe patiënten bij.” Uiteindelijk duurde het vier jaar, voordat beiden een volwaardige praktijk hadden.

In die tijd gebeurde het nog regelmatig dat een huisarts rustig een half uurtje met je kon praten. Mede hierdoor werden Gijsje en Frans bij veel gezinnen betrokken met hun wel en wee. De eerste vijftien jaren verzorgden de beide huisartsen ook bevallingen. Dat was een prachtig onderdeel van ons vak.  Ze moesten er op een gegeven moment mee stoppen, omdat het uiteindelijk niet vol te houden was:  én overdag een praktijk draaien én  ’s nachts soms urenlang de bevalling verzorgen. “Een onderwaterbevalling hebben we nooit gedaan, wel stond ik een keer voor een filmploeg, die was ingehuurd. ‘Je vindt het zeker niet erg, dat we filmen?!’ werd tegen mij gezegd. Gelukkig ging de bevalling wel goed.”

Een deurtje verder

Het vak is door de jaren heen enorm veranderd, zo wordt er niet meer gewerkt met de groene kaarten, waarop iedere diagnose geschreven moest worden, maar is alles al dertig jaar lang geautomatiseerd. De collegialiteit tussen de beiden is altijd gebleven. Gijsje: “Wij hebben dagelijks contact; onze spreekkamers zitten naast elkaar en we roepen elkaar er regelmatig bij. Als er iets heel leuks, bijzonder of lastig is, wandelen we een deurtje verder en bekijken we samen wat we kunnen doen. Dat vinden onze patiënten prima: twee weten immers meer dan één.”

Een tijdje geleden namen de beiden het besluit, dat het tijd was om over het einde van hun artsencarrière na te denken. Gijsje stopt per 1 januari en Frans gaat nog een paar dagen per week voor maximaal een jaar door, maar dan hangt ook hij zijn stethoscoop aan de wilgen. Waarom stoppen de beide huisartsen? Gijsje: “Ik vond op een dag dat het goed was. Blijkbaar komt dat op een bepaald moment. We hebben opvolgers gezocht en gevonden: Monique van Oostrom en Pieter de Groot.”

Beide artsen werden vorig jaar besmet met corona en dat heeft het besluit om te stoppen ook bekrachtigd. Frans: “Ik had eerst de gedachte, om wat langer door te gaan, maar bouw het langzaam af. Ik doe niet meer de diensten op de Dokterspost en blijf in 2022 nog actief.” In al die jaren zijn natuurlijk veel mooie herinneringen opgebouwd. Gijsje herinnert zich een moeder, die met een taart langs kwam op de dag, dat haar dochter 18 was geworden; deze dochter is door Gijsje ter wereld geholpen. Frans geeft een ander voorbeeld van dankbare momenten: “Soms kun je mensen helpen door euthanasie te plegen. Dat is niemands grote hobby en het is heel wat anders dan een geboorte. Maar het is heel dankbaar werk en ik ben blij, dat het legaal uitgevoerd kan worden. We hebben  mensen op die manier kunnen helpen, om verder uitzichtloos lijden te voorkomen. Het is dankbaar werk.”

Heimlichmanoeuvre

Omdat ze zelf ook in Voorhout wonen, gebeurt het regelmatig, dat ze op straat aangesproken worden over persoonlijke zaken. Of de bloeddrukmedicatie afgebouwd kan worden, bijvoorbeeld. “Daar heb ik nooit moeilijk over gedaan”, geeft Gijsje aan. Dat gebeurt soms als je hulpverlener bent en woont in het dorp waar je werkt.” Ook kwamen mensen wel eens bij beide artsen spontaan aan de deur, als er een noodgeval was. Frans: “Ik heb nog een keer een hond gered. Zijn eigenaar had een brokje omhoog gegooid; dat beestje had het brokje gegrepen, waarbij het achter in de keel schoot. In paniek stond de eigenaar met zijn hondje bij me voor de deur. Ik gaf een kleine Heimlichmanoeuvre en hij leefde weer.” Gijsje lacht: “Het is natuurlijk prima, als je kunt helpen in een panieksituatie.”

Natuurlijk zullen ze het vak wel missen. Gijsje: “Ieder consult is een ontmoeting, het heeft iets weg van een schouwspel; je hoort en bekijkt iets van iemand, geeft een oordeel en ziet hoe mensen reageren, er komt een plan en hopelijk een oplossing. Nog steeds verbaas ik me, dat mensen ook om heel eenvoudige dingen graag met de dokter willen spreken. Naarmate wij als artsen ouder worden, wordt ons oordeel belangrijker gevonden.”

Een groot afscheidsfeest zit er niet in, mede door alle beperkingen die weer opgelegd worden. Frans: “We zijn in stilte gekomen en willen ook in stilte weg. Alle patiënten krijgen een persoonlijke afscheidsbrief. In augustus kondigden we ons vertrek al aan en daarna werden we overladen met kaartjes en allerlei tekenen van waardering. Dat vind ik echt heel bijzonder.” Gijsje besluit: “Het is goed zo. Ik zou het heel erg vinden, als ik mijn tijd uit zou moeten zitten. Wij gaan alle dagen fluitend achter ons bureau aan het werk. Je moet scherp blijven en er zijn totdat je stopt. Afbouwen kun je wel in tijd, maar niet in intensiteit.”

‘Geen wappieverhaal’ krijgt geen steun

OEGSTGEEST – Een voorstel van raadslid Marcus Rolloos (Lijst Rolloos) om gemeentelijke coronaregels voor toegangsbewijzen aan te passen, redde het donderdagavond niet.

Rolloos liet weten, dat zogeheten ‘serologische testen’ kunnen aantonen dat mensen zijn genezen van corona. Met zo’n serologisch testbewijs in de hand zouden mensen in Oegstgeest overal naar binnen moeten kunnen, waar nu de QR-code toonplicht geldt. Rolloos, die onlangs uit de VVD stapte en vervolgens als eenmansfractie in de gemeenteraad bleef zitten, liet weten dat zijn voorstel ‘geen wappieverhaal’ is.

Hij wees er op, dat zijn serologisch testvoorstel gebaseerd is op een unaniem door de Tweede Kamer aangenomen motie, die echter niet door de regering is uitgevoerd. Het gemeentebestuur van Oegstgeest zou die serologische testresultaten, samen met de GGD wél als volwaardig toegangsbewijs kunnen beschouwen, aldus Rolloos. En mensen met zo’n serologisch testresultaat, waaruit zou blijken dat deze persoon al corona heeft gehad en ervan genezen is, zouden dan geen last moeten hebben van handhavende ambtenaren.

Het voorstel kreeg geen enkele steun van de overige partijen. Vrijwel alle partijen gaven aan dat de landelijke regels gevolgd moeten worden. Burgemeester Emile Jaensch ontraadde het voorstel ook: “Het gaat om de bestrijding van een A-ziekte en de beslissingen hierover vallen bij het Rijk. De meerwaarde van deze stof-test is nog niet volledig duidelijk. Dat is nog in onderzoek.”

Een ander voorstel van Rolloos, om inwoners aan te moedigen die serologische testen af te laten nemen, kreeg evenmin steun. Ook dit voorstel werd verworpen met één stem voor en zestien stemmen tegen.

Beetje inspraak omwonenden

OEGSTGEEST – De Gevers-Deutz Terweeschool kan zich verheugen op het renoveren dan wel nieuwbouwen van het pand. Hierbij is het plan om het historische deel van het gebouw te renoveren. Het achterste deel wordt afgebroken en vervangen door nieuwbouw. De bouwwerkzaamheden moeten in 2024 beginnen. Op verzoek van de gemeenteraadsleden worden er nu nog geen definitieve keuzes gemaakt. Eerst moet er een informatiebijeenkomst met omwonenden en belanghebbenden plaatsvinden. Die bijeenkomst zal in december of januari opgezet worden. Pas daarna zal het gemeentebestuur een definitieve keuze maken over de toekomstige renovatie/nieuwbouw van de Gevers-Deutz Terweeschool.

Miljoenenstrop bij aankoop oude Julianaschool

OEGSTGEEST – Drie jaar geleden had de gemeente de kans om de oude Julianaschool te kopen voor 800.000 euro. Indertijd zag het gemeentebestuur af van deze kans. Donderdag besloten de raadsleden om dit oude pand alsnog aan te schaffen. Het prijskaartje nu?: 2,3 miljoen euro. Daarnaast legt de gemeente 730.000 euro neer om het naastgelegen parkeerterrein op te kopen.

Echt blij waren de raadsleden niet met deze prijsstijging, waardoor er bijna drie keer zoveel belastinggeld gaat naar een afgeschreven schoolpand. Vragen werden zelfs gesteld of de taxateur, die de waarde van het pand heeft bepaald, wel betrouwbaar genoeg was. Deze taxateur werkt namelijk ook voor het bedrijf, dat het schoolgebouw wil verkopen.

De partijen Lokaal, Hart voor Oegstgeest en Lijst Rolloos wilden hier het fijne van weten. HVO-fractievoorzitter Karin Rosdorff vond, dat het besluit om de betreffende taxateur in te schakelen ‘een schaduw werpt’ over deze verkoop. “We willen tegen elke prijs De Leo Kannerschool op die plek krijgen. Maar die prijs komt ons veel te hoog over. Door onze grote wens in het verleden om daar de Leo Kannerschool te vestigen, heeft dat onze onderhandelingspositie verslechterd.”

Zowel D66 als Lijst Rolloos voelden er wel wat voor om voortaan altijd twee taxaties uit te laten voeren voor aan te schaffen panden. Maar wethouder Huizing vond, dat het college niets verweten kan worden: “De procedure is volgens het boekje doorlopen. Dat boekje is door uzelf als raad geschreven. Daar staat in dat we altijd een taxatierapport door een extern deskundige moeten laten maken. Dit is een beëdigd taxateur. Als u van mening bent dat hij twee heren dient, dan zou hij zich niet aan zijn eed houden. Dat is een uitspraak die u hopelijk niet serieus meent.” En daarmee legde een ruime raadsmeerderheid zich neer bij het feit, dat de gemeente binnen drie jaar tijd er anderhalf miljoen euro bij in schiet.

Rouwpak over raadsbesluit

OEGSTGEEST – “Ik heb mijn rouwpak aan. Ik vind het verschrikkelijk dat we van deze oase van rust een bedrijventerrein gaan maken en bijna een woonterrein.” Voor gemeenteraadslid Van den Broek (Hart voor Oegstgeest) was het vaststellen van het ontwerpbestemmingsplan De Geesten het dieptepunt in zijn politieke carriere.

Na jaren van steggelen mag er volop gesloopt en gebouwd worden op het terrein Endegeest. De oude Julianaschool, met het naastgelegen parkeerterrein wordt gekocht door de gemeente. Om de laatste zorgen van een raadsmeerderheid weg te nemen, voegde het gemeentebestuur aan het ontwerpbestemmingsplan nog een expliciet verbod toe voor het ombouwen van de zorgwoningen tot gewone huizen. Een oud plan om over het terrein een fietspad aan te leggen, is inmiddels naar de politieke prullenbak verwezen.

Een voorstel van CDA en PrO om het parkeerterrein bij de toekomstige Leo Kannerschool ‘zo groen als redelijk mogelijk’ in te richten, werd gesteund door een raadsmeerderheid. Maar een pleidooi van Hart voor Oegstgeest, VVD, Lokaal en Lijst Rolloos om de mogelijkheid te onderzoeken van parkeren buiten het landgoed Endegeest, op de grond van de gemeente Leiden, werd verworpen door een krappe raadsmeerderheid (negen stemmen tegen en acht stemmen voor).

En daarmee kon de politiek afgelopen donderdagavond de hete aardappel van het ontwerpbestemmingsplan De Geesten uiteindelijk doorslikken. Het voorstel werd aangenomen, met alleen de stemmen van Lokaal en Hart voor Oegstgeest tegen. De kwestie kostte wethouder Peter Glasbeek de bestuurlijke kop, al kwam hij later toch weer terug, onder de uitdrukkelijke afspraak, dat Glasbeek zich niet meer met dit project zou bemoeien.

Onder verantwoordelijkheid van zijn collega-wethouder Matthijs Huizing heeft dit raadsbesluit er toe geleid, dat dit gebied de komende jaren enorm zal veranderen.