Rotary tegen menstruatiearmoede

Kleine voorziening, grote impact

Menstruatiearmoede is ook in Nederland een groeiende maatschappelijke uitdaging. Eén op de acht meisjes en vrouwen heeft thuis onvoldoende geld voor menstruatieproducten zoals maandverband of tampons. Dat leidt niet alleen tot schaamte en stress, maar heeft ook directe gevolgen voor onderwijs, werk en sociale deelname. Meisjes missen lessen, sportactiviteiten of zelfs examensmet blijvende impact op hun toekomstkansen.

Voor Rotary International was dit aanleiding om lokaal in actie te komen. Vanuit het programma Girls’ Empowerment zetten Rotaryclubs in Nederland zich actief in om menstruatiearmoede zichtbaar én bespreekbaar te maken. Daarbij staat één doel centraal: zorgen dat geen enkel meisje of vrouw wordt buitengesloten door een gebrek aan basisvoorzieningen.

Josje Bootsma, Ambassadeur Girls’ Empowerment voor Nederland en Vlaanderen, benadrukt het belang van deze aanpak: “In Nederland mag het niet zo zijn dat iemand door gebrek aan menstruatieproducten niet kan deelnemen aan onderwijs of werk. Toch is dit voor veel meisjes en vrouwen dagelijkse realiteit.”

Samenwerken aan een concrete oplossing

Om deze uitdaging aan te pakken werkt Rotary samen met het Armoedefonds. Via dit landelijke netwerk worden gratis menstruatieproducten beschikbaar gesteld bij zogeheten Menstruatieproducten Uitgiftepunten (MUP’s). Deze uitgiftepunten bevinden zich op toegankelijke locaties zoals buurthuizen, scholen, sportcentra en maatschappelijke instellingen.

Inmiddels zijn er in Nederland ongeveer 3.000 MUP’s actief, waarmee jaarlijks naar schatting 250.000 meisjes en vrouwen worden bereikt. Rotaryclubs dragen bij door nieuwe MUP’s te openen, producten beschikbaar te stellen en lokaal bewustwording te creëren.

Lokale impact in Rijswijk

Een krachtig voorbeeld komt uit Rijswijk, waar één op de vijf gezinnen in armoede leeft. Rotaryclub Rijswijk-Ypenburg opende in zwembad De Schilp een MUP-kastje om menstruatieproducten laagdrempelig beschikbaar te maken voor meisjes en vrouwen die dat nodig hebben.

Volgens Simone Bel van de club is het initiatief veel meer dan een praktische voorziening: “Het is een soort EHBO-kastje voor iedere maand. Het voorkomt gemiste schooldagen, examens en trainingen. Wat klein lijkt, kan voor een meisje of jonge vrouw met weinig geld het verschil maken.”

Ook de gemeente Rijswijk sloot zich aan bij het project. Wethouder Gijs van Malsen, verantwoordelijk voor armoedebestrijding, noemt menstruatieproducten een basisbehoefte: “Dankzij initiatieven van organisaties en gemeenten wordt gewaarborgd dat deze producten beschikbaar zijn voor iedereen, ook wanneer het financieel even niet lukt.”

Girls’ Empowerment in de praktijk

Ook Rotaryclub Voorhout zet zich al langere tijd in voor het beheren van MUP-uitgiftepunten. Voor de club sluit dit direct aan bij de Rotary-visie op Girls’ Empowerment: meisjes gelijke kansen bieden om zich te ontwikkelen en mee te doen in de samenleving.

Oud-voorzitter Diana Jirka-van Staden ziet dagelijks de waarde van het project: “Het is onacceptabel dat meisjes hierdoor niet naar school kunnen. De club is hier direct mee aan de slag gegaan en heeft er een succesvol project van gemaakt. Binnen de club heerst trots op wat hiermee concreet wordt bereikt.”

Een kleine actie met blijvend effect

De aanpak van Rotary laat zien hoe lokale samenwerking een groot verschil kan maken. Door samen te werken met gemeenten, maatschappelijke organisaties en vrijwilligers ontstaan concrete oplossingen voor een probleem dat vaak verborgen blijft.

Een MUP-kastje lijkt misschien klein, maar voor duizenden meisjes en vrouwen betekent het toegang tot onderwijs, werk, sport, sociale activiteiten en vooral: waardigheid, gezondheid en gelijke kansen.

District 1600 zet in op verbinding en bewustwording

Rotary District 1600 organiseerde vrijdag 27 maart een bijeenkomst rond diversiteit, gelijkwaardigheid en inclusie (DEI), waarin niet alleen kennis werd gedeeld, maar vooral werd gewerkt aan bewustwording en onderlinge verbinding. De centrale boodschap was helder: inclusie begint bij het doorbreken van aannames en het actief luisteren naar elkaar.

Gouverneur Hans Lodder benadrukte dat eerste indrukken vaak misleidend zijn. “We moeten voorbij gaan aan onze aannames en echt kijken naar wat mensen met elkaar delen,” was een van de kerninzichten van de dag. In een organisatie als Rotary, waar betrokkenheid en maatschappelijke inzet centraal staan, betekent dit dat iedereen gelijkwaardig moet kunnen meedoen en zich gezien voelt.

De bijeenkomst maakte duidelijk dat DEI geen abstract begrip is, maar een praktische houding. Het gaat niet om verschillen uitvergroten, maar om verbinding zoeken. Deelnemers werden uitgedaagd om hun eigen onbewuste vooroordelen onder ogen te zien en bespreekbaar te maken. Een eenvoudige maar krachtige oproep daarbij: vraag aan een ander hoe jouw aannames overkomen.

Maatwerk
Ook werd stilgestaan bij het verschil tussen gelijkheid en gelijkwaardigheid. Waar gelijkheid uitgaat van hetzelfde behandelen, vraagt gelijkwaardigheid juist om maatwerk en oog voor verschillende achtergronden en kansen. “Er zijn groepen mensen die drie keer door een hoepeltje moeten springen om dezelfde kans te krijgen,” werd benoemd. Dat besef vraagt om actie.

Inclusie werd omschreven als het omarmen en benutten van verschillen, waarbij iedereen daadwerkelijk kan meedoen en mee kan beslissen. Het creëren van een gelijkwaardig speelveld is daarbij essentieel. Nieuwe leden mogen geen ‘excuustruus’ zijn, maar volwaardige en gerespecteerde deelnemers binnen de organisatie.

De bijeenkomst gaf ook inzicht in de meerwaarde van diversiteit. Vijf belangrijke opbrengsten kwamen naar voren: betere prestaties, een sterker sociaal motief, betere representatie en beeldvorming, een voorbeeldfunctie naar de samenleving en een grotere mate van rechtvaardigheid. Tegelijkertijd werd benadrukt dat deze voordelen alleen tot hun recht komen als aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan.

Psychologische veiligheid

Zo is psychologische veiligheid cruciaal. Teams moeten een omgeving bieden waarin mensen zich vrij voelen om zich uit te spreken, fouten te maken en vragen te stellen. Daarnaast zijn commitment, leiderschap, bewustwording en de ruimte om te vertragen belangrijke randvoorwaarden. Zonder deze elementen blijft diversiteit oppervlakkig en komt inclusie niet van de grond.

Een krachtig beeld dat tijdens de bijeenkomst werd gebruikt, was dat van de ijsberg. Wat je van iemand ziet, is slechts het topje. Onder de oppervlakte schuilen ervaringen, overtuigingen en verhalen die bepalend zijn voor wie iemand is. Juist door hier oog voor te hebben, ontstaat echte verbinding.

De afsluitende boodschap van de bijeenkomst was duidelijk en praktisch: respecteer elkaar, sta open voor andere perspectieven en blijf vragen stellen. DEI is geen eenmalige inspanning, maar een continu proces van leren, reflecteren en handelen.

Met deze bijeenkomst onderstreept Rotary District 1600 dat inclusie geen liefdadigheid is, maar een noodzakelijke voorwaarde voor een sterke, toekomstbestendige organisatie. Zoals een van de deelnemers het treffend samenvatte: DEI gaat niet over anders zijn, maar over samen verder komen.

Wanneer je onverwachts een bod op je bedrijf krijgt

Als je een succesvol bedrijf runt, kan het zomaar gebeuren: ineens ligt er een overnamebod op tafel. Dat overkwam Jeroen de Wilde, oprichter van het Nederlands Certificatie Kantoor (NCK). Hij vertelt openhartig over dat moment, wat het met hem deed en welke verstandige keuzes hij daarna maakte.

“Ik ben in 1997 afgestudeerd aan de TU Delft en startte kort daarna mijn eigen ingenieursbureau. Ondernemerschap zit in mijn bloed; aan mijn moeders kant waren veel ooms zelfstandig ondernemer en hun onafhankelijkheid en drive fascineerden me altijd. Ik begon bij het familiebedrijf dat toen eigendom was van mijn oom, waar ik certificeringstrajecten regelde. Al snel kwamen daar klanten bij, maar ik wilde méér doen met mijn ingenieursachtergrond. Toen TNO me een baan bood, nam ik die aan; vier dagen in dienst en dus één dag en de weekenden voor mijn eigen klanten. Binnen één jaar had ik zoveel eigen werk dat ik volledig voor mezelf kon beginnen.

De naam van dit bedrijf was Ingenieurs- en Adviesburo De Wilde. “Dit noemen we nu De Wilde ingenieurs groep. Ik begon in 1998 met De Wilde ingenieurs groep en vervolgens heb ik in 2003 NCK opgericht, nadat ik er achter kwam dat de toenmalige certificeerders log, niet flexibel, klantonvriendelijk en duur waren. Ik zag kansen en een grote markt voor NCK en wilde het verschil maken met dit bedrijf.

Ons bedrijf groeide en viel op doordat we flexibel, snel en betaalbaar werkten, zeker in crisistijd toen mkb-bedrijven prijsbewuster werden. We kwamen in de top vijf van certificeerders in Nederland en begonnen de grote spelers echt pijn te doen. Toch had ik geen haast om te verkopen; ik genoot van mijn werk en wilde vooral nog één doel halen: de top drie bereiken.”

Serieus geld

“In 2019 kreeg ik een mail van Joep Bruins van Normec. Hij wilde kennismaken. We hadden een leuk gesprek — hij bleek ook in Delft te hebben gestudeerd, dat schept een band. Aan het einde verraste hij me: hij wilde mijn bedrijf overnemen. Ik lachte en zei dat ik niet wilde verkopen, maar toen hij over bedragen begon, dacht ik toch: ‘Zo, dat is serieus geld!’

Tijdens een vakantie op Curaçao besprak ik alles met mijn vrouw Marika en onze zonen, Teun (23) en Coen (21). Eerst wilden ze niet, maar toen ik vertelde hoeveel ermee gemoeid was, veranderde dat. Terug in Nederland volgde een uitnodiging bij Normec in Utrecht, waar een nóg hoger bod op tafel kwam. Dat was het moment waarop ik besloot advies in te winnen. Via mijn advocaat kwam ik bij Sophista terecht. We bespraken de mogelijkheden, onmogelijkheden, toekomstvisie en doelstellingen die we met elkaar wilden bereiken. Zij maakten een prachtig informatiememorandum en stuurden een brief naar Normec. Binnen een week lag er een stevig indicatief bod.”

Vertrouwen

“Pieter van den Berg van Sophista werd mijn strategische partner in de onderhandelingen. Wat een fijne, warme man! Ik had meteen vertrouwen in hem. Daarnaast heeft André Scheirlinck zich ook enorm ingezet en samen met Pieter een belangrijke rol gespeeld. Als team gingen we goed voorbereid naar het hoofdkantoor van Normec. Het was een stevige en intensieve onderhandeling: Pieter speelde de ‘bad cop,’ ik de ‘good cop.’ Uiteindelijk sloten we een geweldige deal.”

Maar de echte uitdaging moest toen nog komen. De prijs was onder voorbehoud van due diligence. “Alles wat we beloofd hadden, moest kloppen. Normec bleek een overnamemachine, met zeven advocaten van Lexence en zes accountants van Ernst & Young. Ik werd gek van de eindeloze vragen. We zaten tegenover hun team op de Zuidas, vergaderden bij Sophista, en soms via Zoom. Ze zaagden ons door tot in de kleinste details: pensioenen, buitenlandse opdrachten, alles.

In je hoofd heb je het bedrijf al verkocht, dus je wilt dat het niet meer fout gaat. Tot de avond vóór de ondertekening werd er nog over het concurrentiebeding onderhandeld. Daar zijn ze slim in — op dat moment ben je toch wat buigzamer. Het hele traject was intensief. Er waren momenten dat ik riep: ‘Pieter, ik stop ermee, dan maar niet!’ Maar Pieter bleef kalm: ‘Jeroen, rustig, dit hoort erbij. We halen even koffie.’

Toen de deal uiteindelijk rond was, kreeg ik een prachtige Montblanc-pen om de contracten te ondertekenen. Mijn vrouw kreeg een oranje Hermès-sjaal. We informeerden het personeel en Normec gaf iedereen een fles Veuve Clicquot mee.  Oranje is de huiskleur van Normec en het logo van Veuve Clicquot is ook oranje. Net als de Hermes sjaal overigens, die was ook oranje. Aan alle details werd gedacht: dat moment vergeet ik nooit meer.”

Advies voor andere ondernemers

Wat raad je andere ondernemers aan die zo’n onverwacht bod krijgen? “Ga altijd met een specialist zo’n overnametraject in. Doe het niet zelf! Ik heb drie of vier vrienden naar Sophista gestuurd, en een aantal van hen hebben hun bedrijf met de hulp van Sophista succesvol verkocht. Het is mensenwerk; je geeft veel van jezelf bloot en het werkt alleen als je een klik hebt met de mensen die jou begeleiden.”

Jeroen stelt openhartig: “Mijn leven veranderde niet wezenlijk na de verkoop, behalve dat je niet meer eindverantwoordelijk bent voor de onderneming. Je krijgt er vrijheid en financiële zekerheid voor terug. Ik ben nog steeds ondernemer, maar ik geniet nu bewuster. Ik maak mooie reizen, investeer in allerlei zaken, maar vooral: ik maak herinneringen. We gaan met het gezin op reis, ook regelmatig samen met de vriendinnen van onze zoons, en bouwen als familie verder aan nieuwe projecten. Marika is al die jaren mijn steun en toeverlaat, mijn geweten. We hebben alles samen opgebouwd. Dankzij haar heb ik niet alleen zakelijk succes, maar ook een stevig fundament thuis.”

Hij besluit: “Uiteindelijk draait alles niet alleen om wat je opbouwt of met wie je het deelt, maar ook om de juiste mensen onderweg — en daarin heeft Sophista voor mij echt het verschil gemaakt.”

De Wilde Ingenieurs Groep
Ir. Jeroen de Wilde, Algemeen directeur
Velserweg 16
1942 LD Beverwijk
T: 0251 222 262
E: jeroen@dewilde.nu
W: www.dewilde.nu / www.dewildevastgoed.nl

 

 

Biografie Jeroen de Wilde

Jeroen de Wilde, oprichter van De Wilde Ingenieursgroep, is een echte laatbloeier. Hij begon op de Mavo, ging daarna naar de Havo, vervolgde zijn weg via de HTS in Amsterdam en rondde uiteindelijk de TU Delft af. Studeren vond hij steeds leuker, maar hij moest het altijd hebben van hard werken en doorzettingsvermogen. Die inzet bracht hem uiteindelijk tot een cum laude-afstuderen aan de HTS.

Zijn verhaal is er één van doorzetten, leren en groeien. En altijd blijven geloven dat je met vastberadenheid je doelen kunt bereiken. Met de broers van zijn moeder onderhoudt Jeroen tot op de dag van vandaag een hechte band; hun ondernemerschap vormde al vroeg een belangrijke inspiratie.

Delen is voor Jeroen essentieel. “Delen is het mooiste wat er is,” zegt hij zelf. Van zijn vrouw Marika leerde hij wel om niet zomaar ongevraagd te geven, omdat daar soms misbruik van wordt gemaakt. Toch speelt maatschappelijke betrokkenheid een grote rol in zijn leven. Jeroen is lid van de Rotary, was lange tijd voorzitter van de Stichting Kunst & Cultuur Beverwijk en als bestuurslid actief betrokken bij initiatieven zoals de Harddraverij Beverwijk en de Stichting Vrienden van het Rode Kruis.

Twee overnames, een vriendschap en de kunst van de deal

Edwin van Lieshout is een man die zijn loopbaan bouwde op rechtlijnigheid, hard werken en een diep gevoel voor verantwoordelijkheid. Vanaf zijn vierentwintigste stuurde hij teams aan, nam hij besluiten die soms zwaar drukten maar nooit half werden genomen, en kende hij zijn sector tot in de haarvaten.

Van Lieshout begon in de staalwereld, maakte uitstapjes die hem niet lagen, keerde terug naar waar zijn kracht lag en werkte zich telkens op tot sleutelposities. “Ik was stronteigenwijs,” zegt hij zelf. “Maar ik wist wat ik wilde, en ik wist ook hoe je met klanten moet omgaan.”

De zoektocht naar opvolging binnen een familiebedrijf

Perk IJzerhandel, een bijna tweehonderd jaar oude technische groothandel in de Zaanstreek, kent een geschiedenis waarin ondernemerschap en vakmanschap zijn verweven met loyaliteit en vertrouwen. De aankoop en latere verkoop van het bedrijf vormen een verhaal dat begint in 2007, toen de toenmalige eigenaar Wim Perk door ziekte op zoek ging naar een opvolger buiten de familie.

Hij kwam uit bij zijn commercieel manager, Van Lieshout. Volgens Van Lieshout was het een onverwachte wending: “Wim zei: ‘Als ik het ga verkopen, ben jij de eerste gegadigde.’ Dat was een kans die ik niet kon laten lopen.” Via een gezamenlijke relatie ontmoette hij Pieter van den Berg, die hem vanaf het eerste moment begeleidde. Van den Berg herinnert het zich als een bijzonder proces: “Het was de overdracht van een familiebedrijf, de vijfde generatie. Dat was voor alle betrokkenen vele malen emotioneler. Als er iemand met heel veel respect is omgegaan met de familie, dan is Edwin dat.”

Alles rond de aankoop werd stap voor stap opgebouwd. Onderhandelingen, juridische en fiscale opzet, financiering via ABN AMRO; alles verliep in goed vertrouwen. Van Lieshout zegt daarover: “We hadden ook goede relaties met ABN AMRO. Ze financierden de tent, maar ook de vent. Ze kenden me, het beleid en hoe de structuren waren.” Na de aankoop bouwde hij het bedrijf verder uit. Het waren jaren van hard werken, maar ook van verstandig beleid. “Andere mensen die een bedrijf kochten, kochten ook een auto, zwembad en Porsche en waren na twee jaar failliet. Ik vind: eerst alles aflossen, dan investeren. En wat overblijft, blijft in het bedrijf.”

De kredietcrisis kort na de overname was zwaar, maar Perk kwam erdoorheen zonder ontslagen. Van den Berg ziet dat als een van de sterkste punten van Van Lieshout: “Edwin heeft nooit iemand ontslagen. Hij heeft altijd gekeken hoe mensen konden blijven. Daar krijg je heel veel loyaliteit voor terug.” Van Lieshout zelf zegt het eenvoudig: “Wat is belangrijker: iemand ontslaan met alle gevolgen voor zijn gezin of twintigduizend euro extra winst?”

Impulsief

Toch begonnen de omstandigheden te veranderen. De concurrentie werd zwaarder, inkoopvoorwaarden ingewikkelder en uitbreiding bleek onmogelijk. Tegelijk speelde privé een periode die zijn energie aantastte. “Ik besefte: waar doe ik het nog voor? Alle stress met zestig man personeel?” Toen Meindert Noordenbos van Biesheuveltechniek in 2016 informeerde of het bedrijf te koop was, begon het verkooptraject.

Hierop vroeg Van Lieshout opnieuw begeleiding aan Van den Berg. Dat proces was heel anders dan de aankoop. “We hebben veel op punten en komma’s onderhandeld,” zegt Van den Berg. “Ook de koper moest alles intern kunnen verantwoorden.” Van Lieshout erkent dat hij soms moest inhouden: “Ik kan een beetje impulsief reageren. Als dingen niet gaan zoals ik wil, kan ik wel eens met de vuist op tafel slaan. Dit is het, en anders stopt het gewoon.”

De onderhandelingen duurden enkele maanden, met due diligence en een schone-grondverklaring. Uiteindelijk kwam de deal rond en verkocht Van Lieshout aan Biesheuveltechniek. Een van de voorwaarden was dat hij minimaal vijf jaar zou blijven. Dat deed hij, en succesvol. Dankzij de schaalvergroting groeide de omzet met klant Tata Steel explosief. “Van zeven ton ging het naar drie miljoen.”

Van Lieshouts vertrek per 1 juni 2024 was waardig en in goed overleg. “Ik kreeg een redelijke compensatie. Zeker niet het onderste uit de kan, maar dat hoefde ook niet.” Daarna koos hij voor rust en zingeving. Twee middagen per week werkt hij als vrijwilliger in het ziekenhuis als patiëntenvervoerder. “Vanaf mijn 24ste stond ik altijd boven de groepen. Nu sta ik in de groep en dat is ontzettend leuk.”

Vertrouwen als fundament

De relatie tussen Van Lieshout en Van den Berg is in al die jaren uitgegroeid tot iets veel groters dan een zakelijke samenwerking. “Het eerlijke verhaal is vanaf dag één met Pieter en Guidon en Sophista begonnen,” zegt Van Lieshout. “Ze doen hun best, weten wat ik wil, ze anticiperen op de ontwikkelingen en komen met adviezen. Vertrouwen is het woord.” Van zijn kant zegt Van den Berg: “Je moet het eerlijke advies geven. Dan creëer je ook een band.”

Beiden benadrukken dat er voortdurend respect was, zelfs in moeilijke gesprekken. Van den Berg noemt het “de kunst van de deal”, waarin kennis van sales, economie, fiscaliteit en juridische structuren samenkomen. “Het is leuk om tot een zo goed mogelijke deal te komen,” zegt hij. “Dat is de reden dat ik hier nog steeds met veel plezier werk.”

Van Lieshout herkent dat gevoel volledig. Onder de streep draait alles voor hem om integriteit: “Ik weet wat ik afspreek. Ik kan niet tegen onrecht. Ze kunnen bij mij op tafel schijten als ze goede bedoelingen hebben. Maar als ze mij dwars gaan liggen, ben je bij mij verkeerd.” Daarna voegt hij er direct aan toe: “Maar je kunt me dag en nacht bellen. Als Pieter met de auto langs de kant van de weg staat in Frankrijk, kom ik aanrijden om hem te helpen.”

Bij een overname draait het uiteindelijk niet alleen om de cijfers en contracten, maar om de mensen die erbij betrokken zijn. Het is een kwestie van mensen, vertrouwen en verantwoordelijkheid. En in dit geval ook van een vriendschap die standhoudt, lang nadat de deals gesloten zijn.

Strijd tegen dementie op kerstmarkt

VOORHOUT – Tijdens de kerstmarkt op 14 december heeft de Rotary Club Voorhout een kraam om aandacht te geven aan de strijd tegen dementie. Met het kopen van legpuzzels en reisgidsen het meedoen aan een loterij (1 euro per lot) kunnen de bezoekers helpen om dementie en haar gevolgen voor de omgeving van de persoon met dementie tegen te gaan. Uiteraard is er ook weer de traditionele en populaire eendjesrace!

De Rotary Club Voorhout slaat voor de strijd tegen dementie de handen ineen met de Werkgroep Dementievriendelijke Lisse. Zij organiseren op 15 maart 2026 een muziekevenement voor de inwoners van Teylingen, Lisse en Hillegom. Mensen met dementie en hun mantelzorgers kunnen dit muziekevenement in het Poelhuys in Lisse dan gratis bezoeken.

Jeroen Henneke, voorzitter van de Rotary Club Voorhout, geeft aan: “De kerstmarkt is het eerste evenement, waarbij we geld willen inzamelen om ervoor te zorgen, dat zoveel mogelijk mensen met dementie én hun mantelzorgers een avondje heerlijk kunnen ontspannen.”

Coby Tijssen is voorzitter van de Werkgroep Dementievriendelijk Lisse en zij legt uit: “Muziek is ontzettend belangrijk voor mensen met dementie. Het kan de stress verlagen, mensen opvrolijken, laten zingen en dansen. Met onder meer een Big Band bezorgen we mensen met dementie en hun mantelzorgers een gezellige middag”. 

Partij voor Teylingen heeft kandidatenlijst vastgesteld

TEYLINGEN – Tijdens de Algemene Ledenvergadering stemden de leden van de Partij voor Teylingen unaniem voor Joep Derksen als lijsttrekker. Samen met een team van zeer geschikte kandidaten voor het raadslidmaatschap heeft de Partij voor Teylingen afgelopen week in de molen van Speelman de verkiezingscampagne afgetrapt.

Het team aan mensen bestaat onder meer uit ervaren bestuurders, ondernemers, een oud-commissaris van politie, een expert voor de bollensector en actieve vrijwilligers. Op de tweede plek staat Edward Maasdijk, oud-topsporter en de afgelopen ruim tien jaar werkzaam geweest in de bollensector. Daarnaast is Maasdijk financieel-economisch specialist. Derde op de lijst is Isaac-Jan Oort. Voordat hij zijn blik verruimde met een internationaal bedrijf in de veiligheidssector, was hij tien jaar als ondernemer in Voorhout werkzaam.

Derksen laat weten: “Ik ben vier jaar geleden de politiek ingegaan, om me voor de inwoners en ondernemers in Teylingen in te zetten. Om met nieuwe ideeën de politiek van de gevestigde orde aan te pakken. Dat werk is nog niet af. We willen geen belastingenverhogingen, maar de gemeente Teylingen moet miljoenen euro’s bezuinigen op externe adviesbureaus. We willen nieuwe woningen voor onze inwoners door het bouwen van extra lagen bovenop bestaande woningen. We moeten leven in een veilige gemeente Teylingen, waar onze kinderen en (groot)ouders rustig kunnen rondlopen, zonder een grote mond of bedreigingen te krijgen van ongure types.”

Groeiambities

Op dit moment heeft de Partij voor Teylingen één zetel in de raad en de partij heeft groeiambities! Deze periode heeft de partij toch al mooie resultaten behaald. Dankzij de Partij voor Teylingen ligt er naast de randweg in Voorhout een nieuw wandelpad. Ook kreeg de wijk Nieuw Boekhorst 30% aan sociale woningen in plaats van 25%. Op initiatief van de Partij voor Teylingen is sporthal De Tulp toegankelijk gemaakt voor mensen met een beperking. Derksen komt al jaren op voor de inwoners, als adviseur en bemiddelaar, waar het kan. “Ik kan niet tegen onrecht en strijdt daartegen met hart en ziel!”, geeft de lijsttrekker en fractievoorzitter aan. Deze denkwijze wordt unaniem gedeeld door alle kandidaat-raadsleden van de Partij voor Teylingen.

De afgelopen jaren liepen kandidaat-raadsleden van de Partij voor Teylingen iedere week door de dorpen Voorhout, Sassenheim en Warmond in het kader van #lopenmeteenraadslid. Daarmee is de Partij voor Teylingen de enige politieke partij die alle jaren en het hele jaar door actief is in de dorpen en voor de inwoners. De partij sluit zich niet op in het gemeentehuis, maar gaat juist de straat op om er te zijn voor haar inwoners en ondernemers! Meer informatie over de Partij voor Teylingen en het verkiezingsprogramma: www.partijvoorteylingen.nl.

Een droom die leidt tot een wereldwijde beweging

JOEP DERKSEN

Patrick Groenewegen (48) gelooft in de kracht van dromen. Wat begon met een idee groeide in een half jaar uit tot het Youth Peace Summit tijdens de NAVO-top in Den Haag. Zijn missie: jongeren een stem geven in de wereldpolitiek. “Want wie droomt van vrede, mag niet veroordeeld worden tot oorlog.” Als Rotarian zet hij zich in om de uitkomst van deze droom wereldwijd te verspreiden. Een organisatie, die niet strijdt tegen of vóór oorlog, maar juist verbindend werkt.

“We zijn als Rotary veel meer dan een verborgen genootschap. De Rotary moet zichzelf opnieuw uitvinden. Het verenigingsleven is aan het uitbloeden. We moeten ons aan thema’s kunnen verbinden; zo groeien we samen verder.” Groenewegen windt er geen doekjes om. Hij is een man met een missie, geboren in het Twentse Rijssen, amper een jaar lid van Rotaryclub Den Haag – Des Indes en volgend jaar wordt hij hier al voorzitter van.

Droom

Enkele jaren geleden had Groenewegen een droom, die niet alleen zijn leven veranderde, maar mogelijk invloed zal hebben op de rest van de mensheid. “Wereldwijde instituties, zoals de VN, NAVO en de EU, moeten zichzelf opnieuw uitvinden. We leven heel erg in een gepolariseerde wereld; je bent vóór of tegen oorlog. Volwassenen graven zich in verbale loopgraven in. Er is geen ruimte voor debat; zo bracht die droom mij op het organiseren van het Youth Peace Summit tijdens de NAVO-top. Het resultaat was: de VN-Resolutie 250, die stelt dat jongeren een rol spelen bij voorkomen en oplossen van conflicten. Ik trok hierin op samen met Annet Weijermars. Als founding organisation heeft de Rotary een zetel in de VN. Dankzij het Rotarynetwerk lukte het ons om ruim honderd jongeren uit 45 landen (verdeeld over 4 continenten) hun stem te laten horen.” Dat een dergelijk groot(s) project binnen een half jaar kon worden opgezet, past binnen Groenewegen’s filosofie waar de Rotary naar toe moet: Impactvol organiseren. “Dat wordt ook mijn thema volgend jaar als voorzitter!”, verklapt hij.

Poldermodel

En nu? Wat kan zo’n Youth Peace Summit overtreffen? “Wat ik samen met het team wil opzetten is een meerjarig traject. We zijn in een constructie gekomen waarin we niet meer weten hoe we bij elkaar komen. Mensen die spreken over vrede vinden wapens de taal van agressie en mensen die bezig zijn met de wapenindustrie vinden de anderen naïef. Ik vind dat er een model opgezet moet worden, dat we als naties bij elkaar komen en denken in oplossingen.” Dus een internationaal poldermodel voor conflicten? Groenewegen kijkt verrast op. “Ja, zo had ik het nog niet bedacht. Maar inderdaad; dat is waar het om gaat.”

Wereldwijde beweging

Enthousiast vervolgt hij: “Daarvoor heb ik jongeren nodig. Jongeren zeggen: ‘Als jullie mij naar de oorlog sturen kan ik mijn droom niet realiseren. Ik ben niet op deze aarde gekomen om oorlog te voeren.’ Dat is de leidraad om mee te nemen naar de bestuurders en beslissers, maar ook de big tech om al die mensen te beïnvloeden. Daar heb ik de Rotary voor nodig. We gaan trainingen geven aan jongeren en leren ze hoe ze effectief kunnen zijn in het overdragen van hun boodschap.”

Als het aan de jongeren van het Youth Peace Summit ligt, wordt er in de NAVO een council opgezet om jongeren actief te betrekken in de besluitvorming. “Als de NAVO 5% van het BNP van ieder land uitgeeft aan bommen en granaten, kan dan minimaal 0,3% van dat geld gespendeerd worden aan vredesonderwijs?! Ik doe een beroep op de common sense voor een verenigd Europa om vrede te behouden. De VN was opgericht als unie van volkeren, maar nu is het een strijdtoneel. De Youth Peace Summit was het eerste resultaat van wat ik hoop, dat een wereldwijde beweging wordt.”

Panoramaschilder Leo van den Ende opent Kunstbeleving Voorhout

 

Meer dan 50 kunstenaars maken nieuwe kunst in weekend van 30 en 31 augustus

VOORHOUT – Het allergrootste kunstevenement van Voorhout in jaren vindt in het weekend van 30 en 31 augustus plaats. Kunstenaars maken dan nieuwe kunst in winkels en horecagelegenheden langs de Herenstraat en daarnaast ook in het Overbosch. Ruim 50 kunstenaars zijn deze dagen actief!

Zo zijn er schilders, bewerkers van hout, steen en vilt, dichters en een heel scala aan muzikale optredens. De kunstenaars komen uit de wijde omgeving en de bezoekers hoeven niets te betalen. Deze week maakt de organisatie van Kunstbeleving Voorhout bekend, wie dit prachtige nieuwe kunstevenement gaat openen. En dat is niemand minder dan de schilder van Panorama Tulipland: Leo van den Ende!

Hij zal dit evenement zelfs twee keer openen! Namelijk op zaterdag 30 augustus om 11.00 uur op het Kerkplein in Voorhout en daarna om 11.30 uur in het Overbosch. Van den Ende zet dan als eerste zijn penseel op een schilderdoek, waarna alle deelnemende kunstenaars hier ook hun eigen schilderstijl aan toevoegen. Later dit jaar worden beide doeken geveild door de Rotary Club Voorhout, waarbij de opbrengst geheel naar het goede doel gaat.

Kunstbeleving Voorhout wordt georganiseerd door de Rotary Club Voorhout en de Stichting Vrienden van het Overbosch. Marianne van der Voort van deze laatste organisatie laat weten: ‘Op zondag vindt ook Kunst voor Kids plaats in het Overbosch; voor alle kinderen tussen 3 en 12 jaar!’

Laat je als bezoeker verrassen door schilders, beeldhouwwerkers, poëten muzikanten en andere kunstbeoefenaars! Kunstbeleving Voorhout; deze eerste editie wil je meemaken!

Olympisch Kampioen Esther Vergeer bezoekt Voorhout

Ontvangt cheque van Rotary Club Voorhout en het Teylinger Open Golftoernooi

VOORHOUT – Niemand minder dan Esther Vergeer, zevenvoudig Olympisch Kampioen van de Paralympische Spelen met rolstoeltennis, bezocht Voorhout afgelopen donderdag 17 juli. Ze bezocht de Rotary Club Voorhout om daar te praten over haar stichting ‘Esther Vergeer Foundation’. Aan het eind van haar bezoek mocht Esther een mooie cheque met een prachtig bedrag in ontvangst nemen.

Naast Olympisch Kampioen is Esther onder meer dertienvoudig wereldkampioen en heeft ze alle vier de grand slams (US Open, Roland Garros, Australian Open en Wimbledon) in totaal 25 keer gewonnen. Maar liefst 470 wedstrijden op een rij won Esther. In 2004 begon ze haar Esther Vergeer Foundation. Ze vertelt hierover: ““Ik wil dat ieder kind kan sporten, dus ook kinderen met een handicap. Twintig jaar geleden benaderden ouders me, die zelf een kind met een beperking hadden. Ze liepen tegen allerlei uitdagingen aan en hadden vragen. Bijvoorbeeld over de zorg, maar ook over hoe hun kinderen konden sporten. Ik begon met het organiseren van twee rolstoeltennisclinics per jaar.“

Tien jaar geleden pakte de Esther Vergeer Foundation ook andere activiteiten op. Esther: “Ik kwam niet in contact met de kinderen en hun ouders. Ik hield veel open dagen en clinics, maar daar kwamen steeds maximaal acht kinderen op af. Dat had mede te maken met het feit, dat we erg gefocussed waren op tennis. We besloten ‘Join the club’ op te richten. We zorgden ervoor, dat de kinderen die we zagen op de tennisclinics ook lid werden van de club. Hierdoor werd het sporten niet een eenmalige activiteit, maar kunnen ze structureel sporten.”

De resultaten zijn indrukwekkend. Kinderen met een hartafwijking, een afgezet been, maar ook kinderen met obesitas gaan weer sporten en verbeteren daarmee hun gezondheid en hun leven. Dit zorgde vorig jaar voor 63.000 sportmomenten in 47 verschillende sporten. Dankzij de Esther Vergeer Foundation zijn kinderen met een beperking bij 538 sportverenigingen actief. Esther: “Alle sportverenigingen willen meehelpen; het past ook bij de maatschappelijke invulling van de sportverenigingen. Het is een win-win-win situatie.” Ouders van kinderen met een beperking kunnen op verschillende manieren in contact komen met de Esther Vergeer Foundation. Via scholen, fysiotherapiepraktijken, maar ook via hun eigen website.

Aan het einde van het bezoek ontving Esther Vergeer een cheque met het prachtige bedrag van 5.000 euro. Dit hebben de deelnemers en sponsoren van de Teylinger Open golftoernooi, dat jaarlijks door de Rotary Club Voorhout georganiseerd wordt, bij elkaar gespeeld. Esther was heel blij met dit bedrag: “Met dit bedrag helpen jullie om kinderen hun leven lang gezond te houden!”

Strijd tegen Alzheimer en dementie

VOORHOUT – De Rotary Club Voorhout gaat de strijd aan tegen Alzheimer en dementiegerelateerde ziekten. Dit initiatief van voorzitter Jeroen Henneke wordt breed gesteund door alle leden en de eerste acties zijn nu bekend.

Jeroen is actief in de toerismesector in Wallonië (België) en lezen helpt om dementie tegen te gaan. Zo ontstond bij Jeroen het idee om het boek ‘Ardennen’ te verkopen voor 25 euro per stuk. Alle opbrengsten worden ingezet voor onderzoek naar dementie en Alzheimer. “Het doel is om in ieder geval 1.000 euro op te halen”, zo laat de Rotaryvoorzitter weten.

Leerlingen maken kennis met de lokale politiek

TEYLINGEN – Op maandag 7 juli namen zestien leerlingen van basisschool De Regenboog uit Voorhout deel aan de allereerste (proef)bijeenkomst van de Kindergemeenteraad Teylingen.

Tijdens deze inspirerende ochtend ontdekten de kinderen hoe de gemeenteraad, de burgemeester en de wethouders werken. De leerlingen werden hierin begeleid door raadsleden Mirjam Mack (ChristenUnie), Hans Goudsmit (Progressief Teylingen) en Joep Derksen (Partij voor Teylingen).

De leerlingen kozen uit hun midden een ‘kinderburgemeester-voor-één-dag’ en gingen met elkaar in debat over twee stellingen: “Moet hondenbelasting worden ingevoerd?” en “Het zwembad moet blijven!”. Met veel enthousiasme en overtuiging luisterden zij naar elkaars argumenten, probeerden ze elkaar te overtuigen en leerden zij hoe besluiten in de raad tot stand komen.

Toekomststoel

Aan het einde van de bijeenkomst sloot burgemeester Carla Breuer aan. Zij beantwoordde vragen van de kinderen; hiervoor namen de leerlingen plaats in de symbolische ‘Toekomststoel’, die vorig jaar door leerlingen van de KTS werd gemaakt.

De bijeenkomst was een geslaagde try-out, met als doel kinderen spelenderwijs kennis te laten maken met de lokale democratie. Volgend jaar april vindt de eerste officiële Kindergemeenteraad plaats, waaraan groep-8 leerlingen van meerdere basisscholen uit de gemeente Teylingen tegelijkertijd deelnemen.

700 euro voor Elsgeesterhof dankzij Slow triatlon

VOORHOUT – Drie leden van de Rotary Club Voorhout zwommen, fietsten en liepen op 24 mei de Slow Triatlon. Zij deden dit, om geld in te zamelen voor de Elsgeesterhof. Het doel was, om minimaal 500 euro voor de zelfoogsttuin Elsgeesterhof.

Dankzij gulle donaties werd dat doel meer dan behaald: maar liefst 700 euro haalden de sportieve Rotarians Barbera Beekman, Angela Tuijp en Joep Derksen op met hun sportieve actie. Op vrijdag 13 juni werd de cheque overhandigd. “Opgeven was geen optie; geheel in de lijn met de initiatiefnemers van de Elsgeesterhof”, zo liet Rotaryvoorzitter Barbera Beekman weten.

Het geld krijgt een goede bestemming, zo gaf Els Cramwinckel, voorzitter van de Stichting Elsgeesterhof, aan. “In ons gebouw, de Hooiberg, ontbreken nog een paar belangrijke dingen. Die kunnen we nu aanschaffen, zodat onze vrijwilligers tussen alle werkzaamheden door heerlijk in de Hooiberg kunnen ontspannen.”

Verkiezingsprogramma openbaar

De Partij voor Teylingen presenteert haar verkiezingsprogramma voor de periode 2026 – 2030.

TEYLINGEN — De Partij voor Teylingen heeft haar verkiezingsprogramma voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 afgerond. Met concrete plannen, heldere keuzes en frisse ideeën staat de partij klaar om Teylingen verder te versterken.

Het programma is opgebouwd rond twaalf kernambities, waaronder betaalbaar wonen, opkomen voor de eigen inwoners en ondernemers en behoud van belangrijke voorzieningen zoals zwembad en bibliotheek. Ook zet de partij stevig in op veiligheid, inspraak van de inwoners en een gemeente die verstandig met geld omgaat: Teylingen moet de tering naar de nering zetten, uitgaven beheersen en inwoners niet opzadelen met onnodige lastenverhogingen. Het verkiezingsprogramma is hier te vinden: www.partijvoorteylingen.nl/verkiezingsprogramma.

De Partij voor Teylingen nodigt alle inwoners van Warmond, Sassenheim en Voorhout uit om mee te bouwen aan de toekomst van onze gemeente. Dat kan als vrijwilliger, of — voor wie politiek wil meedenken en meebeslissen — als kandidaat-raadslid bij de verkiezingen van maart 2026.

Wil jij je inzetten voor een krachtig, eerlijk en nuchter bestuur van Teylingen? Neem dan contact op via info@partijvoorteylingen.nl en maak het verschil!

Partij voor Teylingen: de beuk er in!

Jeroen Henneke nieuwe voorzitter Rotary Club Voorhout

‘Maak het onvergetelijk, maak het verschil’

VOORHOUT – “Als ik was doorgegaan zoals ik vroeger werkte, had ik dit nooit kunnen doen.” De nieuwe voorzitter van de Rotary Club Voorhout, Jeroen Henneke, is een man die bewust ruimte heeft gemaakt voor betrokkenheid. “Iedereen heeft iets te geven: tijd, aandacht, betrokkenheid. Daarmee verander je levens.”

Met zijn nieuwe rol wil Henneke niet alleen verbinden, maar ook inspireren. Daarom heeft Jeroen ook als thema ‘Maak het onvergetelijk!’ Zijn missie: mensen een onvergetelijke tijd bezorgen. “Dat zit in mijn werk, in het toerisme, maar ook in de Rotary. We zijn er voor de ander. Het gaat om omkijken naar elkaar, juist als het leven ingewikkeld wordt. Ziekte en armoede gaan me aan het hart. We proberen daar als Rotary – wereldwijd en lokaal – echt iets aan te doen.”

Strijd tegen polio en dementie

De club zet zich al sinds 1985 in voor het project End Polio Now. “Toen kregen jaarlijks meer dan 350.000 mensen polio. Nu zijn het er nog maar een paar en we blijven eraan werken om Polio de wereld uit te krijgen.” Maar er zijn nieuwe uitdagingen. “Elke uur krijgen vijf mensen in Nederland de diagnose Alzheimer of een andere vorm van dementie. Dat raakt niet alleen ouderen, ook jonge mensen. Ik ken mensen in mijn omgeving die ermee te maken hebben. We willen onderzoek steunen én lokaal hulp bieden aan patiënten en hun omgeving.”

Een voorbeeld daarvan is een persoonlijke actie van Henneke zelf: “Als stembureaulid doneer ik mijn vergoeding aan de Alzheimervereniging via de Rotary Club Voorhout. En ik roep anderen op dat ook te doen.”

Van Voedselbank tot sociale lunch

De Rotary Club Voorhout werkt ook aan de kleine dingen die een groot verschil maken. “We ondersteunen de Voedselbank in december bij het bezorgen van pakketten. De dankbaarheid die je voelt, is onbeschrijfelijk. Die mensen zijn het hele jaar de echte helden.”

Ook projecten als Teylingen Schoon, waarbij zwerfafval wordt opgeruimd, en de sociale lunch, een initiatief van de Rotary Club Voorhout  in samenwerking met Welzijn Teylingen zijn volgens Henneke waardevol. “Voor een paar euro een driegangenmenu én ontmoeting. Mensen stappen uit hun eenzaamheid, maken contact. Dat is onbetaalbaar.”

Evenementen: muziek en kunst voor iedereen

Jeroen wijst nog even op grote, zichtbare evenementen, die de Rotary Club Voorhout de komende maanden gaat organiseren. Op zaterdag 5 juli vindt het Zomeravondconcert plaats op het Kerkplein. “Een podium voor muzikaal talent en een gezellige avond voor jong en oud. Gratis toegankelijk.”

Later dit jaar, op 30 en 31 augustus, volgt Kunstbeleving Voorhout, een samenwerking met de Stichting Vrienden van het Overbosch. “Meer dan veertig kunstenaars creëren werk in en rond de Herenstraat en het Overbosch. Kunst, natuur, mensen: alles komt samen.”

‘Verdiep je in de Rotary. En stel jezelf de vraag: wat kan ík doen?’

Waarom is Rotary Voorhout nog relatief onbekend? “Misschien omdat we niet schreeuwen om erkenning,” zegt Henneke. “Ik vond het ontzettend leerzaam om me te verdiepen in het werk van Rotary. Er ging een wereld voor me open door te praten met Rotaryleden en te kijken op rotary.org. De vraag die ik mezelf stelde, stel ik ook aan de lezer: welke bijdrage kunnen we leveren? We hebben het allemaal druk, maar ik heb meer tijd gekregen door minder op mijn telefoon te scrollen. Een bijdrage leveren aan de gemeenschap levert veel meer voldoening op dan eindeloos scrollen op sociale media. Je inzetten voor je mede-inwoners, ook al is het maar enkele uurtjes, betekent vaak heel veel. Niet alleen voor hen, maar ook voor uzelf.”

Jeroens eigen motivatie is helder: “In het begin van mijn carrière draaide alles om werk. Maar via de Rotary ontdekte ik dat er veel meer is in het leven dan geld verdienen. Dat je ook energie krijgt van iets doen voor een ander. Plant een boom, help de Voedselbank, ondersteun een initiatief in je buurt. Met één kleine daad kun je een groot verschil maken. Daarom zei ik acht jaar geleden ‘ja’ tegen de Rotary. En zeg ik nu ‘ja’ tegen het voorzitterschap.”

De Rotaryvoorzitter besluit gepassioneerd: “In deze harde wereld zijn er gelukkig nog mensen die naar elkaar omkijken. Maak het onvergetelijk, lever een bijdrage en maak het verschil. Iedereen heeft iets te geven: tijd, aandacht, betrokkenheid. Daarmee verander je levens.”

Wanneer je onverwachts een bod op je bedrijf krijgt

Als je een succesvol bedrijf runt, kan het zomaar gebeuren: ineens ligt er een overnamebod op tafel. Dat overkwam Jeroen de Wilde, oprichter van het Nederlands Certificatie Kantoor (NCK). Hij vertelt openhartig over dat moment, wat het met hem deed en welke verstandige keuzes hij daarna maakte.

“Ik ben in 1997 afgestudeerd aan de TU Delft en startte kort daarna mijn eigen ingenieursbureau. Ondernemerschap zit in mijn bloed; aan mijn moeders kant waren veel ooms zelfstandig ondernemer en hun onafhankelijkheid en drive fascineerden me altijd. Ik begon bij het familiebedrijf dat toen eigendom was van mijn oom, waar ik certificeringstrajecten regelde. Al snel kwamen daar klanten bij, maar ik wilde méér doen met mijn ingenieursachtergrond. Toen TNO me een baan bood, nam ik die aan; vier dagen in dienst en dus één dag en de weekenden voor mijn eigen klanten . Binnen één jaar had ik zoveel eigen werk dat ik volledig voor mezelf kon beginnen.

De naam van dit bedrijf was Ingenieurs- en Adviesburo De Wilde, dit noemen we nu De Wilde ingenieurs groep.Ik mis hier een stuk over het ontstaan van NCK. Ik begon in 1998 met De Wilde ingenieurs groep en pas in 2003 heb ik NCK opgericht, nadat ik er achter kwam dat de toenmalige certificeerders log, niet flexibel, klantonvriendelijk en duur waren. Ik zag kansen en een grote markt voor NCK en wilde het verschil maken met dit bedrijf.

Ons bedrijf groeide en viel op doordat we flexibel, snel en betaalbaar werkten, zeker in crisistijd toen mkb-bedrijven prijsbewuster werden. We kwamen in de top vijf van certificeerders in Nederland en begonnen de grote spelers echt pijn te doen. Toch had ik geen haast om te verkopen; ik genoot van mijn werk en wilde vooral nog één doel halen: de top drie bereiken.”

Serieus geld

“In 2019 kreeg ik een mail van Joep Bruins van Normec. Hij wilde kennismaken. We hadden een leuk gesprek — hij bleek ook in Delft te hebben gestudeerd, dat schept een band. Aan het einde verraste hij me: hij wilde mijn bedrijf overnemen. Ik lachte en zei dat ik niet wilde verkopen, maar toen hij over bedragen begon, dacht ik toch: ‘Zo, dat is serieus geld!’

Tijdens een vakantie op Curaçao besprak ik alles met mijn vrouw Marika en onze zonen, Teun (23) en Coen (21). Eerst wilden ze niet, maar toen ik vertelde hoeveel ermee gemoeid was, veranderde dat. Terug in Nederland volgde een uitnodiging bij Normec in Utrecht, waar een nóg hoger bod op tafel kwam. Dat was het moment waarop ik besloot advies in te winnen. Via mijn advocaat kwam ik bij Sophista terecht. Zij maakten een prachtig informatiememorandum en stuurden een brief naar Normec. Binnen een week lag er een stevig indicatief bod.”

Vertrouwen

“Pieter van den Berg van Sophista werd mijn strategische partner in de onderhandelingen. Wat een fijne, warme man! Ik had meteen vertrouwen in hem. Daarnaast heeft André Scheierlink zich ook enorm ingezet en samen met Pieter een belangrijke rol gespeeld. Als team gingen we goed voorbereid naar het hoofdkantoor van Normec. Het was een harde onderhandeling: Pieter speelde de ‘bad cop,’ ik de ‘good cop.’ Uiteindelijk sloten we een geweldige deal.”

Maar de echte uitdaging moest toen nog komen. De prijs was onder voorbehoud van due diligence. “Alles wat we beloofd hadden, moest kloppen. Normec bleek een overnamemachine, met zeven advocaten van Lexence en zes accountants van Ernst & Young. Ik werd gek van de eindeloze vragen. We zaten tegenover hun team op de Zuidas, vergaderden bij Sophista, en soms via Zoom. Ze zaagden ons door tot in de kleinste details: pensioenen, buitenlandse opdrachten, alles.

In je hoofd heb je het bedrijf al verkocht, dus je wilt dat het niet meer fout gaat. Tot de avond vóór de ondertekening werd er nog over het concurrentiebeding onderhandeld. Daar zijn ze slim in — op dat moment ben je toch wat buigzamer. Het hele traject was intensief. Er waren momenten dat ik riep: ‘Pieter, ik stop ermee, dan maar niet!’ Maar Pieter bleef kalm: ‘Jeroen, rustig, dit hoort erbij. We halen even koffie.’

Toen de deal uiteindelijk rond was, kreeg ik een prachtige Montblanc-pen om de contracten te ondertekenen. Mijn vrouw kreeg een oranje Hermès-sjaal. We informeerden het personeel en Normec gaf iedereen een fles Veuve Clicquot mee  Oranje is de huiskleur van Normec en het logo van Veuve Clicquot is ook oranje. Net als de Hermes sjaal overigens, die was ook oranje; aan alle details werd gedacht: dat moment vergeet ik nooit meer.”

Advies voor andere ondernemers

Wat raad je andere ondernemers aan die zo’n onverwacht bod krijgen? “Ga altijd met een specialist zo’n overnametraject in. Doe het niet zelf! Ik heb drie of vier vrienden naar Sophista gestuurd, en een aantal van hen hebben hun bedrijf met de hulp van Sophista succesvol verkocht. Het is mensenwerk; je geeft veel van jezelf bloot en het werkt alleen als je een klik hebt met de mensen die jou begeleiden.”

Jeroen stelt openhartig: “Mijn leven veranderde niet wezenlijk na de verkoop, behalve mijn bankrekening. Ik ben nog steeds ondernemer, maar ik geniet nu bewuster. Ik maak mooie reizen, investeer in monumentaal vastgoed (mijn passie), maar vooral: ik maak herinneringen. We gaan met het gezin op reis, ook regelmatig samen met de vriendinnen van onze zoons, en bouwen als familie verder aan nieuwe projecten. Marika is al die jaren mijn steun en toeverlaat, mijn geweten. We hebben alles samen opgebouwd. Dankzij haar heb ik niet alleen zakelijk succes, maar ook een stevig fundament thuis.”

Hij besluit: “Uiteindelijk draait alles niet alleen om wat je opbouwt of met wie je het deelt, maar ook om de juiste mensen onderweg — en daarin heeft Sophista voor mij echt het verschil gemaakt.”

De Wilde Ingenieurs Groep
Ir. Jeroen de Wilde, Algemeen directeur
Velserweg 16
1942 LD Beverwijk
T: 0251 222 262
E: jeroen@dewilde.nu
W: www.dewilde.nu / www.dewildevastgoed.nl

 

 

Biografie Jeroen de Wilde

Jeroen de Wilde, oprichter van De Wilde Ingenieursgroep, is een echte laatbloeier. Hij begon op de Mavo, ging daarna naar de Havo, vervolgde zijn weg via de HTS in Amsterdam en rondde uiteindelijk de TU Delft af. Studeren vond hij steeds leuker, maar hij moest het altijd hebben van hard werken en doorzettingsvermogen. Die inzet bracht hem uiteindelijk tot een cum laude-afstuderen aan de HTS.

Zijn verhaal is er één van doorzetten, leren en groeien. En altijd blijven geloven dat je met vastberadenheid je doelen kunt bereiken. Met de broers van zijn moeder onderhoudt Jeroen tot op de dag van vandaag een hechte band; hun ondernemerschap vormde al vroeg een belangrijke inspiratie.

Delen is voor Jeroen essentieel. “Delen is het mooiste wat er is,” zegt hij zelf. Van zijn vrouw Marika leerde hij wel om niet zomaar ongevraagd te geven, omdat daar soms misbruik van wordt gemaakt. Toch speelt maatschappelijke betrokkenheid een grote rol in zijn leven. Jeroen is lid van de Rotary, was lange tijd voorzitter van de Stichting Kunst & Cultuur Beverwijk en als bestuurslid actief betrokken bij initiatieven zoals de Harddraverij Beverwijk en de Stichting Vrienden van het Rode Kruis.

Als ondernemer beseft hij dat men hem snel kan zien als iemand die alleen maar met geld verdienen bezig is. Maar dat is niet het beeld dat hij wil neerzetten. Ja, hij is actief in vastgoed en rijdt mooie auto’s, maar voor Jeroen draait het uiteindelijk om meer: niet alleen zakelijk succes, maar ook maatschappelijke betekenis en iets teruggeven aan de samenleving.

“Een verrijking van het Rotary gevoel!”

De Rotaryclub Voorschoten – Leidschendam koestert al meer dan 65 jaar een ‘Tripartite’ relatie met zowel een Engelse als een Duitse Rotaryclub. Jaarlijks ontmoeten de leden elkaar, wat leidt tot internationale vriendschappen en een verrijkt Rotarygevoel. Henk de Bakker organiseert al jaren de Tripartite bijeenkomsten met RC Grays Thurrock uit Engeland en RC Iserlohn uit Duitsland.

Wat begon als een initiatief tussen bollenboeren groeide uit tot een jaarlijkse traditie van internationale verbondenheid. In de jaren ’50 legden kwekers Koos Eggink en Will Hoogwerf-Kroon de eerste contacten met Engeland. Niet veel later werd, in een daad van opmerkelijke verzoening kort na de Tweede Wereldoorlog, ook een Duitse club toegevoegd. “Dat was bijzonder. Je moet je voorstellen: pas vijftien jaar na de oorlog. Dat leidde zeker tot discussie, maar ook tot moedige stappen richting vriendschap,” vertelt Henk de Bakker.

De eerste officiële bijeenkomst vond plaats in 1959 in Nederland. Sindsdien rouleert de gastlocatie jaarlijks tussen Nederland, Duitsland en Engeland. Dit jaar ontvangt Rotary Voorschoten-Leidschendam opnieuw haar zusterclubs. De voorbereiding begint maanden van tevoren. “Vanaf december weet je wie er komt en begint het echt te leven. Het programma stellen we met zorg samen: cultuur, gesprekken, ontmoetingen. Je leert elkaars levens kennen, letterlijk tot in de keuken toe.”

Warm en persoonlijk

De ontmoetingen zijn altijd hartelijk, warm en persoonlijk. Vaak logeren de gasten bij Rotaryleden thuis, wat leidt tot hechte banden. “Je bouwt echte vriendschappen op. Ik herinner me een Duits stel, tien jaar jonger dan wij. Hun dochter had een goede klik met mij en mijn gezin. We hebben samen gefietst, uitstapjes gemaakt. Nog steeds zien we elkaar. Als iemand overlijdt, is de weduwe er het jaar erop toch weer bij. Het voelt als thuiskomen.”

Toch verandert de tijd. “De jongere generatie wil liever in een hotel slapen dan bij mensen thuis. Van de 44 buitenlandse gasten dit jaar logeren er nog maar vier echtparen bij leden.” De betrokkenheid blijft echter groot. “Er zullen altijd mensen zijn die de gezelligheid van logeren verkiezen. Je eindigt een avond samen met een goed glas wijn en mooie gesprekken. Dat hoort bij het Rotarygevoel.”

Bron van inspiratie

Naast de ontmoetingen en projecten vormt de Tripartite ook een bron van inspiratie voor nieuwe initiatieven binnen de club. “Het stimuleert ons om na te denken over Rotary 2.0,” zegt Henk. “Hoe betrek je nieuwe generaties? Hoe geef je internationale samenwerking eigentijdse vorm? Er wordt nu gesproken over een gezamenlijk project dat ook onderling contact in de rest van het jaar bevordert. Want de kracht van Rotary zit in blijven bewegen — lokaal én internationaal.”

Ook het zogenoemde Halbwegstreffen, een ontmoeting tussen de Nederlandse en Duitse club in het grensgebied, ontstond uit deze samenwerking. “Het begon in 1962, als een extra moment om elkaar te zien. Voor dit jaar kijken we of we in Enschede kunnen afspreken om het makkelijker te maken voor beide kanten.”

Paul Harris

Henk ontving in 2017 van de Duitse club zijn tweede Paul Harris Fellow-onderscheiding, uitgereikt door een speciaal afgereisde delegatie. “Daar ben ik echt trots op. Het laat zien dat deze vriendschap wordt gewaardeerd.”

 

“Het gevoel dat je lid bent van een wereldwijde gemeenschap”

 

Wat de Tripartite vooral bijzonder maakt? “Het gevoel dat je geen lid bent van zomaar een clubje in Voorschoten-Leidschendam, maar van een wereldwijde gemeenschap. Overal ter wereld kun je bij een Rotaryclub binnenstappen en word je opgenomen. Dat is de internationale kracht van Rotary!”

De Tripartite is daarmee méér dan een traditie, zo besluit Henk. Het is een levend voorbeeld van internationale verbondenheid, persoonlijke vriendschap en de kracht van het Rotarynetwerk. “Voor mij is het een verrijking van het Rotarygevoel. En dat gun ik elke Rotarian.”

Peter van Biezen wint Blue jacket

Op het Teylinger Open golftoernooi

VOORHOUT – Het golftoernooi Teylinger Open was dit jaar een doorslaand succes. Bijna zestig golfers streden om het felbegeerde ‘Blue jacket’. Hét jasje, dat alleen de winnaar van de Teylinger Open een jaar lang mag dragen. De opbrengst van het toernooi gaat naar de Esther Vergeer Foundation, die sport voor kinderen met een fysieke beperking mogelijk maakt. 

Ook dit jaar vond het golftoernooi plaats op golfbaan Westwoud. De baan was goed bespeelbaar, ondanks enkele regenbuien tussendoor. Zoals het echte golfers betaamt, ging iedere deelnemer voor de winst. Immers, naast het Blue jacket lagen er ook nog ‘blue caps’ en ‘blue balls’ te wachten op de deelnemers van het beste team.

Dit jaar mocht Peter van Biezen het Blue jacket mee naar huis nemen. De beste vrouwelijke golfster was Monique Vreeburg van het team Rotary Leidschendam. Het team Heemborgh Makelaars behaalde de eerste plaats waar het ging om de beste teamprestatie.

Het toernooi wordt jaarlijks georganiseerd door Rotary Club Voorhout. Daarom wordt ook aan elke editie een goed doel gekoppeld. Dit jaar is dat de Esther Vergeer Foundation en binnenkort maakt de Rotary Club Voorhout bekend hoeveel geld de golfers ingezameld hebben.

Meer informatie is te vinden op www.teylingeropen.nl. 

Slow triatlon voor Elsgeesterhof

Drie leden van de Rotary Club Voorhout en twee van hun partners volbrachten afgelopen zaterdag de slow triatlon. Zij deden dit om geld in te zamelen voor de zelfoogsttuin Elsgeesterhof in Voorhout.

De Rotarians Barbera Beekman en Angela Tuijp legden de 1/8 triatlon af en Joep Derksen volbracht de olympische triatlon. Gemakkelijk was dat zeker niet; het regende bijna continue en zwemmen in het open water van de Ouderkerkerplas zo vroeg in het seizoen staat ook niet gelijk aan een ‘warm bad’. Maar in de woorden van voorzitter Beekman: ‘We hadden continue het goede doel in gedachten. De oprichters van de Elsgeesterhof, Jacqueline en Ingrid, blijven ook doorgaan om prachtige resultaten te behalen. Opgeven was absoluut geen optie!”

Een heel leuke verrassing voor de deelnemers was, dat de Elsgeesterhof bij de finish bosjes zelfgekweekte bloemen klaar had liggen voor de triatlonners om aan te geven hoe goed dit initiatief gewaardeerd werd. De triatlonners zamelden geld in voor de Elsgeesterhof (NL13 RABO 0366 0532 80, tnv Rotaryclub Voorhout, ovv slow triatlon) en het doel was om 500 euro op te halen. Of dat gelukt is, wordt binnenkort bekend gemaakt.

Voorhout maakt zich op voor sfeervol Zomeravondconcert op 5 juli

VOORHOUT – Op zaterdag 5 juli verandert het Kerkplein in Voorhout in een sfeervol openluchtpodium voor het Zomeravondconcert. Georganiseerd door de Rotary Club Voorhout wordt het publiek vanaf 20:00 uur verwelkomd voor een avond vol muziek, ontmoeting en zomerse gezelligheid — volledig gratis toegankelijk voor iedereen!

Urenlang brengen lokale artiesten een gevarieerd programma, met optredens die variëren van intieme luisterliedjes tot energieke bands. Het Kerkplein wordt sfeervol aangekleed met avondverlichting en biedt volop zit- en staplaatsen. Bezoekers kunnen genieten van muziek onder het genot van een drankje en een borrelhapje.

“Het Zomeravondconcert is dé gelegenheid om samen te komen als dorp,” aldus Marie-José Zwaan. “We nodigen jong en oud uit om zich te laten verrassen door muzikaal talent van eigen bodem en te genieten van de warme sfeer die zo kenmerkend is voor Voorhout.”

Evenementgegevens
 Locatie: Kerkplein, Voorhout
 Datum: Zaterdag 5 juli
 Plein open: 20:00 uur
 Aanvang concert: 20:30 – 22:30 uur
 Toegang: Gratis

Kom luisteren, ontmoet buurtgenoten en beleef samen een onvergetelijke zomeravond. Tot zaterdag 5 juli!

Triatlon voor Elsgeesterhof

VOORHOUT – Drie leden van de Rotary Club Voorhout lopen op zaterdag 24 mei een ‘slow triatlon’. Zij doen dit om geld in te zamelen voor de zelfoogsttuin Elsgeesterhof.

Bij een ‘slow triatlon’ gaat het niet om de snelheid, maar om de gedachte, dat mensen stil staan bij het feit, dat we er op deze wereld niet voor onszelf zijn, maar ook voor de anderen.

De Rotaryleden Barbera Beekman, Angela Tuijp en Joep Derksen gaan ervoor om in Ouderkerk het open water van de Ouderkerkplas te trotseren en vervolgens fietsend en lopend het einddoel te bereiken. Ook de partners van Barbera en Angela, Tim en Dirk, zullen meedoen. “Elsgeesterhof is een prachtig voorbeeld hoe een inwonerinitiatief voor een zelfoogsttuin tot prachtige resultaten heeft geleid”, zo geeft Beekman (voorzitter van de Rotary Club Voorhout) aan.

Tuijp voegt hier aan toe: “Ruim vijftig vrijwilligers telen groenten en bloemen op een volledig ecologische en duurzame manier. De onderlinge omgang is daarbij heel belangrijk: gezelligheid en respect voor ieders mogelijkheden en behoeften.”

“En dat is precies waar het bij de Rotary ook om draait”, besluit Derksen. “Je inzetten voor een ander!”

De drie hopen 500 euro in te zamelen. Doneren kan: Rotaryclub Voorhout, NL13 RABO 0366 0532 80, onder vermelding van ‘Slow triatlon’. Het volledig ingezamelde bedrag wordt overgemaakt naar de Elsgeesterhof.

Les boules fleuries benoemt ereleden

LISSE – Twee mensen, die zich vanaf het begin hebben ingezet voor de jeu de boules vereniging Les boules fleuries werden dinsdag 29 april flink in het zonnetje gezet. Aftredend voorzitter Rob van der Zwet en bestuurslid Accommodatiebeheer Koos van Dijk zijn de afgelopen drie decennia bepalend geweest in het bestaan, de bloei en de groei van Les boules fleuries. Als dank voor al hun activiteiten werden ze beiden benoemd tot ereleden.

Begin jaren ’90 bestond er nog geen jeu de boules vereniging in Lisse. Indertijd kwamen liefhebbers van deze edele sport bij FC Lisse bij elkaar om daar de ballen te gooien in een baan van vijftien meter lang en vier meter breed. Al snel kwam de gedachte op, dat Lisse haar eigen jeu de boules vereniging verdient en zo ontstond ‘Les boules fleuries’.

Eén van deze medeoprichters was Van der Zwet en Van Dijk werd vlak daarna lid. Door de jaren heen vormden ze vaak ook een twee-eenheid. De aftredend voorzitter was de man van het vergaderen, overleggen, ideeën bedenken en bespreken en Van Dijk zorgde voor de uitvoering van hoge kwaliteit.

Boulodrôme

De beide mannen stonden ook aan de basis van de Boulodrôme, het prachtige onderkomen van Les boules fleuries, dat in 2006 gerealiseerd werd. Samen met Jan van Vliet en Bram Borsje vormden ze de bouwcommissie. Met veel vakmanschap, improvisatietalent en oog voor detail bouwde Van Dijk samen met andere vrijwilligers deze accommodatie op. “Zonder Van Dijk was de contributie twee keer zo hoog geweest!” kregen de ruim zestig aanwezige leden te horen. Ook in de jaren daarna bleef Van Dijk het eerste aanspreekpunt voor het onderhoud van het gebouw, de banen en groenvoorzieningen.

Van der Zwet ‘bemoeide’ zich als voorzitter overal mee, zo beaamden de aanwezigen lachend. Of het nu over een nieuwe koelkast, geluidsinstallatie of de aanschaf van boules-ballen ging. Als voorzitter vervulde hij echter een heel belangrijke functie in de vereniging. Hij was het gezicht van de vereniging en stuurde het beleid aan. De voorzitter laat een uitermate gezonde vereniging achter, met een duurzaam gebouw en ruim 240 leden. Van der Zwet bleef bescheiden onder alle loftuitingen: “Ik vind het wat overdreven. Ik heb het al die jaren met veel plezier gedaan, maar ben nu ook opgelucht. Deze taak is van mijn schouders gevallen.”

Van Dijk sloot af: “Het is dan toch zover en het zal vreemd zijn om na al die jaren geen bestuurslid meer te zijn. Het was een eer! Ik zal mijn werkzaamheden voor het onderhoud blijven volhouden en wil iedereen danken voor alle hulp en werkzaamheden. Hier staat een prachtige sportaccommodatie, waar iedereen zich thuis voelt. Houden zo!”

Onder luid applaus werden de beide mannen ‘verheven’ tot erelid van Les boules fleuries, waarna het feest los kon barsten. De mensen werden verrast met een geweldige Andre van Duin imitator, die de hele zaal op de stoelen kreeg.

Vechten voor vrede en vrijheid

Wanneer je uitgezonden wordt om vrede te handhaven, moet je ook bereid zijn om te vechten voor de vrijheid. Dat heeft Evert Oostdam persoonlijk ervaren tijdens zijn missies in Srebrenica en Noord-Irak. Hij zorgde er samen met mede-veteranen Bernard van der Slot en Richard Heemskerk voor, dat in Noordwijk de Stichting Noordwijkse Veteranen is opgericht, zodat oud-militairen die op uitzending zijn geweest elkaar jaarlijks kunnen ontmoeten.

Voordat Evert vertelt over zijn ervaringen, legt hij uit waarom hij samen met Van der Slot en Heemskerk de Stichting Noordwijkse Veteranen oprichtte. “In de tijd van burgemeester Harry Groen kwamen de veteranen jaarlijks bij elkaar, waarbij er allerlei activiteiten waren en een gezamenlijke blauwe hap (Indonesische maaltijd, JD). Nadat burgemeester Lokker kwam, werd dit een gezamenlijke borrel. Met name de oudere veteranen vonden dit verschrikkelijk: voor hun gevoel werd de lokale viering van Veteranendag afgepakt. Met Bernard en Richard besloot ik om de stichting op te richten, zodat er altijd een lokale Veteranendag zal zijn. Zo’n samenkomst van gelijkgestemden is voor veteranen belangrijk. Je hoeft het niet over de uitzendingen te hebben. Het simpele feit dat je bij elkaar zit en de emoties kunt delen, is genoeg.”

Onder vuur

De gedachten gaan terug naar zijn eigen uitzendingen. “Ik heb onder zwaar vuur gelegen en voor mijn leven gevochten. Iemand die het niet meemaakt zal nooit begrijpen wat het met je doet. Dat mensen je wilden vermoorden, puur omdat je aan de andere kant van de loop van het geweer zit en dat je zelf op mensen hebt geschoten.”

Hij vervolgt: “Ik heb nooit gevochten voor volk en vaderland. Ik ging daarheen omdat mijn eenheid werd aangewezen. Ik vocht voor mijn kerels. Toen ik onder zwaar vuur lag, was ik niet bezig met de koningin en de vlag, maar om mijn eigen hachje en dat van mijn kerels te redden. Op zulke momenten is de veiligheid van jouw eigen eenheid het enige dat telt.”

Stenen gooien

Werd je als groepscommandant van jouw eenheid genoeg gesteund? Evert is hier duidelijk en hard in: “Nee. We zijn in Srebrenica gewoon in de steek gelaten.” In een podcast van de Scherpschutters vertelt Evert onomwonden over waar de Nederlandse soldaten mee geconfronteerd werden. In plaats van terugschieten, moesten ze maar met stenen gooien. Gewonde kinderen mochten niet geholpen worden door de Medic, omdat die EHBO-er dan ‘niet neutraal’ zou opereren. En toen zijn eenheid zwaar onder vuur lag, werd door het hoofdcommando simpelweg geweigerd om luchtsteun te geven. “We waren collateral damage: mochten we komen te overlijden, dan waren onze levens ingecalculeerd.”

 

Hij wordt even emotioneel als hij vertelt: “Vlak voordat we op uitzending gingen naar Srebrenica kwam een moeder van één van mijn soldaten naar me toe. Ze pakte mij vast, keek me in de ogen aan en zei: ‘Pas goed op mijn kind’. Ik antwoordde: ‘Ik zorg dat hij goed thuiskomt.’ Die belofte heeft zes maanden lang een stempel op mij gedrukt. Zo’n belofte, dat alles goed komt had ik nooit moeten maken. Je gaat naar een oorlogsgebied en je kunt niemand uit de wind houden. Als groepscommandant had ik de eindverantwoordelijkheid over de mensenlevens. Alles wat ik besliste, kon risico’s met zich meebrengen.” Hoewel er meerdere mensen gewond raakten in de eenheid, hebben alle soldaten uit de groep van Evert de uitzendingen gelukkig overleefd.

Pikorde

Onder veteranen is wel eens een pikorde: wie in gevechtssituaties heeft gezeten en dat heeft overleefd, staat vaak in hoger aanzien bij de andere veteranen. Maar iedereen die op uitzending gaat is even belangrijk: daar is Evert stellig van overtuigd. “Ik heb dan wel gevochten, maar dat geldt vaak niet voor iemand die mijn eten heeft klaargemaakt of mijn munitie heeft klaargelegd. Maar zonder deze mensen kun je als militair niet opereren. Een voetbalspits kan ook alleen maar scoren dankzij de inzet van de tien andere veldspelers.”

Na 24 jaar militaire dienst hing Evert zijn geweer aan de wilgen. “Het was mijn roeping om beroepsmilitair te worden. Alles wat maar stoer is in het leger heb ik gedaan, ik was marinier, commando en droeg ook een rode baret. Mijn uitdaging heb ik uit laten komen: het hoogst haalbare in het leven bereiken.”

Dankzij zijn ervaringen als militair heeft Evert een eigen bedrijf opgezet; een groothandel in visuitrusting. Maar de competitie en jacht blijven in hem zitten: Evert is de initiatiefnemer van het Europees Kampioenschap Roofvissen, dat dit jaar voor de zestiende keer georganiseerd wordt. Tijdens deze PredatorTour gaat het erom, wie de grootste snoek, snoekbaars of baars vangt. Evert lacht: “Ik ben weliswaar gestopt met het jagen op de vijand, maar de jacht op vissen geeft een nieuwe dimensie!”

 

 

Kinderarts vertelt over jongeren en alcohol

Sinds 2014 mag er wettelijk geen alcohol worden verkocht aan jongeren onder de 18 jaar. Inmiddels zijn gemiddeld minder jonge kinderen gaan drinken. Minder goed nieuws is dat oudere kinderen vaker en meer drinken.

We weten het allemaal: alcohol is schadelijk, en zeker voor opgroeiende kinderen. Het kan de ontwikkeling van de hersenen ernstig verstoren. Hoe kunnen wij onze kinderen bewust maken van de gevolgen van alcoholgebruik? Hoe ga je als ouder bewust om met de gezondheids- en maatschappelijke gevolgen? Op woensdagavond 12 maart vertelt kinderarts en alcoholexpert Nico van der Lely alles over wat alcohol doet met je hersenen en zijn ervaringen op de ‘alcoholpoli’. Je krijgt de nieuwste inzichten en handvatten die jou en je kind kunnen helpen om een goede afweging te maken.

Van der Lely heeft hierover een boek geschreven, waarin hij niet alleen aandacht vraagd voor het drinken door jongeren onder de 18 jaar, maar zeker ook voor het verontrustende alcoholgebruik bij studenten- en sportverenigingen, op universiteiten en hogescholen. Dit boek geeft actuele cijfers en feiten over alcoholgebruik door jongeren. Wat betekent alcohol voor hun gezondheid en voor de maatschappelijke overlast en kosten? Interviews met jonge BN’ers, artsen en professionals geven een compleet beeld van deze actuele maatschappelijke kwestie.

Nico van der Lely is sinds 1997 kinderarts in het Reinier de Graaf Ziekenhuis in Delft. In 2006 opende hij daar samen met kinder- en jeugdpsycholoog Mireille de Visser de polikliniek Jeugd & Alcohol. Inmiddels telt Nederland vijf alcoholpoli’s. Van der Lely en De Visser geven door het hele land voorlichtingsbijeenkomsten en helpen gemeenten en andere partijen bij hun anti-alcoholprojecten. Op woensdag 12 maart komt hij naar Boekhandel Veenerick (Noordplein 15, Roelofarendsveen) om daar over zijn ervaringen en zijn boek te spreken.

De avond is opgezet door de vereniging Missie Geslaagd, die ouders wil helpen met vraagstukken over opvoeden en persoonlijke ontwikkelingen. Toegang is gratis en voor een (alcoholvrij) drankje wordt gezorgd. Aanmelden kan via: missiegeslaagd.nl/events/opgroeien-alcohol.