Dé lokale en regionale nieuwssite

Beste bezoeker, Als journalist schrijf ik over actuele zaken. Deze blog heeft ruim 1,9 miljoen bezoekers verwelkomd. Hier vindt u alle, ruim 24.000, gepubliceerde artikelen, verschenen in landelijke, regionale en lokale dag- en weekbladen en magazines. Veel leesplezier! Mocht u onderwerpen aan de kaak willen stellen, neemt u dan contact met mij op: joepderksen@live.com. Foto's kunnen, tegen vergoeding, besteld worden via dit emailadres.

20 november 2014

Osseweijer gewijd als diaken

 
Zegent Paus Franciscus Huis in
 
JOEP DERKSEN
 
STREEK – Iwan Osseweijer werd zaterdag 15 november gewijd als permanent diaken door Bisschop Van den Hende. De volgende dag voerde hij zijn eerste officiële taak uit; het inzegenen van het Paus Franciscus Huis van de Parochie Heilige Willibrordus (Heereweg 277) in Lisse. Wie Iwan Osseweijer is, wordt duidelijk in een interview.
 
Osseweijer is getrouwd en heeft drie kinderen. Hij verlangde er al lang dat hij diaken wilde worden en om dit te bereiken leefde hij om het weekend intern op de opleiding Bovendonk. ‘Voor mijzelf was het prima; ik zat daar tussen 25 mensen die zich voorbereidden op de diaken- of priesterwijding. En was bezig met studeren, eten, slapen en bidden. Maar voor mijn vrouw en kinderen was het minder ideaal.’ Het was de bisschop zelf die Osseweijer aanraadde om naar Bovendonk te gaan. Zo kon hij voor zichzelf ervaren of zijn wens om diaken te worden iets is wat hij graag wil, of dat het echt een roeping is. Supervisoren daagden hem uit op de opleiding, zodat Osseweijer voor zichzelf duidelijkheid kreeg over alle aspecten van het leven als diaken.
 
De studie heeft invloed gehad, ook op de relatie met zijn vrouw: ‘Bovendonk is een soort vagevuur; een louteringsplek om er achter te komen of je bestemd bent voor God. Ik ben beter gaan luisteren en als ik thuis ben, ben ik ook écht thuis. Ik ben dan dienstbaar aan mijn gezin, want mijn kinderen hebben recht op mijn aandacht.’ Hij kijkt uit naar zijn diakenschap: ‘Als diaken ben je dienaar van het woord, de liturgie en de naastenliefde. Een diaken viert niet de Eucharistie, maar reikt wel communie uit, doopt, en kan een huwelijk inzegenen.’ 
 
Zijn wijding tot diaken was voor Osseweijer een overweldigende ervaring. Hij legde zijn handen in die van de Bisschop en beloofde hem eerbied en gehoorzaamheid. Nadat hij voor de Bisschop languit lag op de grond, waarbij de litanie van Alle Heiligen over hem werd uitgestort, werd Osseweijer na handoplegging en gebed bekleed met de Dalmatiek (een bovenkleed met mouwen) en de Stola. Osseweijer vertelt over dit moment: ‘Ik heb me nooit zo gedragen gevoeld door de gemeenschap als op dat moment. Meer dan 1200 mensen die over je bidden! Het voelde wel of alles bij elkaar kwam. Het maakte me klein en groot tegelijkertijd. En het heeft me een enorme impuls gegeven om nu als diaken door het leven te gaan.’
 
Kan een diaken zijn volledige liefde geven aan zowel zijn vrouw als God? ‘Ik geef me voor de volle 100% aan mijn gezin en aan de kerk. Als het er op aankomt, ben ik er voor mijn gezin. Bij priesterschap ben je celibatair; dan geef je voor de volle 100% aan de kerk. Gehuwde diakens hebben een belangrijke rol: wij staan in het huwelijksleven en gezinsleven en beleven het op een andere manier dan priesters.’ Ooit dacht Osseweijer erover om priester te worden, maar toen werd hij verliefd op zijn huidige vrouw. Heeft God uw vrouw naar u gestuurd om  aan te geven dat het priesterschap voor u niet bestemd was?  Dat durf ik niet zo te zeggen. God heeft me altijd de keuze gelaten: kies je voor Sophie of het celibaat. Het celibaat is mijn roeping niet, dus dat moet ik ook niet doen. Ik ben zeer gelukig getrouwd. We geven elkaar wat we nodig hebben.’
 
Afgelopen zondag zegende hij het het Paus Franciscus Huis in. Hoe ervoer Osseweijer dit en wat is volgens hem het belang van het Paus Franciscus Huis voor de Bollenstreek? ‘Na zo’n prachtige wijding is het bijzonder om in een warme parochiegemeenschap te worden verwelkomd als diaken.  Het was wel even wennen aan mijn nieuwe rol, maar toch het klopte naar mijn gevoel. Het paus Franciscus Huis wordt een bijzondere plek voor velen; werkgroepen zullen samenkomen, er zal catechese gegeven worden, de voedselbank heeft er zijn onderkomen en in de toekomst is iedereen er welkom voor een kop koffie, een gesprek of ontmoeting. In het zegeningsgebed heb ik dan ook niet alleen het gebouw gezegend, maar met name ook de mensen die er waren en die er zullen komen. Het wordt een gastvrij huis voor velen.’